Irureta e o Depor: quen fixo grande a quen?

Durante anos formei parte da liña hipercrítica con Irureta cando os resultados lle favorecían, así que pido agora permiso aos lectores para convertirme nun oportunista e arremeter contra el -de novo, coma sempre- cando as cousas lle van mal. Dous meses e medio despois do meu post falando sobre a mala pretemporada de Irureta no Betis, os augurios non fan máis que confirmarse: o equipo sevillano está afundido, e a cabeza do señor Irureta corre perigo. O Betis leva 4 puntos de 24 posibles, perdeu todos os seus partidos fora e a metade dos xogados en casa, e público e xornalistas comezan a sacar conclusións. Ou ocorre unha miragre, que no fútbol sempre é posible, ou o señor ten os días contados na cidade andaluza. Moitos son os que din que Irureta fixo grande ao Depor. Eu, en cambio, defendo que foi o Depor, a xestión arriscada, como agora se demostra, pero moi efectiva durante eses anos do señor Lendoiro, e a excelente plantilla que tivo á súa disposición, da que moitos pensamos que non soubo sacar o 100%, o que colocou ao señor Irureta na lista de entrenadores "grandes". E a sorte que temos é que o tempo coloca a cada un no seu sitio. Irureta non gañou nada antes de chegar ao Depor, nada de nada en 15 anos como entrenador. Estivo en clubes de metade da taboa nos mellores casos (Getxo, Sestao, Logroñés, Oviedo, Santander, Bilbao, Real Sociedad y Celta), conseguindo como máximo logro clasificarse para competicións europeas. Chegou ao Depor cando o equipo estaba xa entre os grandes despois do fenómeno do Superdepor, e nos 5 primeiros anos engordou o curriculum. Marchou, despois de fracasar cando a plantilla xa non era tan potente, e non sen antes ter problemas para conseguir ser chamado para algún proxecto interesante, está a se afundir co seu novo equipo. É o peor inicio do Betis nos últimos 20 anos. Os feitos falan por si mesmos.