100 anos de futbol

Deportivo 1 - Sevilla 0: maximizando a coesión

2009-10-19T00:44:00.010+02:00

Por un momento temos que esquecer que Valerón segue "castigado" e que non xogamos ao fútbol. Este deporte é, como todos pero máis que ningún outro, un estado de ánimo. Poucas verdades máis grandes e indiscutíveis. E nós, neste estado actual de confianza, crendo que podemos, xogando defensivamente por cima das nosas posibilidades, e coa sorte de cara nas poucas oportunidades xeradas, podemos dar guerra a calquera. O Sevilla tampouco tivo o día, saiu con pouca convicción, e perdeu; somos cuartos, empatados con eles que son terceiros; segunda xornada consecutiva en Champions, e o estadio cun ambiente que non se vivía dende fai moitos anos, coa xente sorrindo e frotando os ollos para confirmar que non é un soño. Que bonito foi o que vivimos uns anos atrás. Estes momentos de gloria, que todos intuimos, sabemos, que deberían ser efímeros, danlle unha forza ainda maior a aquelas tardes de Superdepor, aquelas temporadas nas que case todas as xornadas eran máxicas. Que afortunados somos, os amantes do fútbol da nosa xeración, por poder ter disfrutado dos últimos 15 anos deste equipo.

Entrevista a Lendoiro

2009-10-13T05:00:00.001+02:00

Recoméndovos unha interesante entrevista ao presidente do Deportivo que foi publicada este lúns en El País.

Tenerife 0 - Deportivo 1: seriedade e pragmatismo

2009-10-03T22:53:00.000+02:00

E durmimos en postos de Champions.

Comentarios Tenerife-Deportivo

2009-10-03T17:57:00.015+02:00

Pódese ver en: http://www.justin.tv/infadibletv/popout

00:00: Lotina segue sen contar con Valerón. Respecto ao Vilarreal Riki entra por Adrián, A. Tomás por J. Rodriguez e a obrigada de Sergio por Juca.

05:00: O partido non ten un dono claro, ainda que a posesión é do Tenerife. A única aproximación un bo pase longo dos canarios, que rematou en fora de xogo cando a lentitude de Colotto xa deixaba só ao dianteiro ante Aranzubia.

08:00: Segue todo moi tranquilo, con tímidas aproximacións dos dous equipos. Sen perigo. Vese máis dinámico o Tenerife. Por certo, a segunda camiseta do Dépor é horrible. Parece mentira.

12:00: O Dépor estírase a balón parado. Unha falta ben sacada por Guardado e dous córners en 2 minutos, pero non hai remate. Cunha victoria durmimos en Champions.

15:00: En todos os campos cantan as mesmas cancions. Un argumento máis para que os Riazor Blues tentaran cantar moito máis en galego e sobre os galegos... mais estamos no país no que estamos, e non noutro. O partido segue sen dono e sen grandes ocasións.

20:00: Nada digno de mención. As señas do Deportivo son as que ten sempre que non xoga Valerón: solidez defensiva con ausencia total de creación no centro do campo. Así é complicado elaborar xogo. A noticia é que Riki ainda non se tirou á piscina en ningunha ocasión.

25:00: O partido é unha sucesión de xogadas a balón parado. Houbo un par de remates de cabeza perigosos en cada campo. Pouco máis. Non xogamos a nada, para variar. Iso si, a defensa está de momento impecable.

30:00: O Tenerife ataca ben por momentos, pero non merece o gol. o Dépor só ataca a balón parado, con centros moi lonxanos. Polo momento o 0-0 fai xustiza. Se a cousa segue así, temos posibilidades de ver a Valerón os últimos 30 minutos.

35:00: Ou Lassad estaba nun estado de gracia anormal no final da liga pasada, ou está baixísimo agora. Non parece o mesmo xogador. Toca poucos balóns e os que toca os xoga con pouquísimo criterio. Esperemos que se recupere porque nos fai moita falla. Os comentaristas do canal "En vivo" lembran con nostalxia o Superdépor e as súas proezas europeas. Seguimos aburridos.

42:00: Primeira boa xogada de ataque do Dépor. Triangulan Filipe, Riki e Guardado, e este regatea (!) e vaise a liña de fondo, onde a pon para que Lassad a empurre de cabeza, pero non chega por medio metro. Primeiro síntoma de fútbol en todo o que vai de partido.

45:00: Remata a primeira parte. Cheira a 0-0. O mellor polo de agora Guardado.

Non puiden ver o segundo tempo, pero foi máis do mesmo. Seguimos rentabilizando os goles a balón parado de forma maxistral; somos o equipo máis práctico de primeira, no que vai de liga.

Sacrilexio con Valerón

2009-10-03T16:16:00.005+02:00

Dous anos -case tres- agardando polo mesías, chorando pola ausencia do seu fútbol; e cando chega, cando por fin é obvio a ollos de todos que o mellor Valerón está entre nós, o Iluminado decide deixalo partido tras partido no banco. Sacrilexio impune, mentres o sempre resultadista metapúblico de Riazor, cala.

Os videos de Juca que viu Lotina

2009-09-28T00:16:00.003+02:00

Hoxe Lotina explicou na SER que a Juca o fichara só "por video", insinuando que non sabía moito del nin o vira xogar nunca en directo antes. Así que me puxen a buscar en youtube, para ver que fixera Juca digno de mención antes de vir ao Depor. Aquí tedes un dos videos máis completos que atopei, con xogadas interesantes, nas que se amosa un xogador moi dinámico e non carente de calidade. Ainda que nin é Mauro nin é Fran, penso que si que pode ser unha clara mellora para o mediocre centro do campo que tivemos estes últimos anos, cos Sergio, Antonio Tomás, Verdú ou Juan Rodriguez. Ten toda a pinta de que, se as lesións o respectan, un pouco será titular indiscutible.

Depor 1 - Vilarreal 0: victoria traballada e merecida

2009-09-27T23:54:00.006+02:00

Juca 2 goles de libre directo consecutivos; moita falla nos facía alguén así. A defensa moi seria, e o porteiro na liña do ano pasado: con paradas chave que salvan partidos. Adrián con destellos pero irregular, e Lassad moi por baixo do nivel da pasada temporada. No centro falta xogo, e máis se non está Valerón, que volveu a deixar detalles de mestre con sabor a superdepor. Se Guardado ou Riki tivesen un pouco máis de calidade, terían propiciado o gol da tranquilidade nun dos 3 contraataques francos que tivemos. É igual. Coa sobriedade chegou para frenar a un Vilarreal que moito vai ter que mellorar. Somos quintos e a un punto da Champions. Da para estar tranquilos, e mesmo para soñar un pouco, polo menos de momento.

Deixovos o gol:

Guardado: análise 9 partidos despois

2007-10-29T23:01:00.000+01:00

Despois de 9 partidos de liga, gustaríame facer algunhas reflexions sobre Andrés Guardado, a fichaxe máis importante do Dépor nos últimos anos. É difícil xulgar a un xogador nun equipo que crea moi pouco fútbol, pero despois de máis de 800 minutos teño que dicir que estou algo decepcionado polo seu rendimento. Ten unha calidade impresionante, unha velocidade interesante e carácter gañador, pero está a desaparecer moitísimo nos partidos, non asume toda a responsabilidade que lle tocaría nun conxunto tan limitado, e sobre todo fáltalle chegada a gol. Apoia demasiado en defensa, facendo moito desgaste, e ensaia o disparo lonxano moito menos do que algúns esperábamos despois de ver unha e outra vez os tres golazos de media distancia que meteu en México. Onte, sen ir máis lonxe, contra o Madrid, tivo tres ocasións para fusilar dende o borde da área a Casillas e fixo tiros moi frouxos ou moi desviados. Esperamos máis del, o equipo necesítao. Por certo, de mimar á afición coruñesa non sabe moito o mexicano. Primeiro comentou que quería ir xogar coa selección sub 21 unhas eliminatorias, ainda que para iso tivera que perder varios partidos co Dépor, e hai uns días coronouse dicindo que un dos seus soños é xogar no Real Madrid. Non se pode estar todo o tempo mirando cara ao futuro. Tempo terá de ir a un grande, pero agora débese ao equipo que lle ofreceu a carreira europea. Vexoo demasiado preocupado por dar o salto do Dépor a outro equipo grande, vexoo con presa, incómodo por momentos, como decepcionado porque pensaba que viña ao superdepor de hai uns anos -o que lle vendeu Lendoiro-, e non a este insípico e mediocre conxunto que loita por non descender. Ainda é moi cedo, e espero estar equivocado con estes medos, con estas dúbidas despois de só 9 partidos, e que Guardado poda finalmente sacar todo o fútbol que todos pensamos que leva dentro.

Laudrup, ao estilo Lotina

2007-10-29T22:55:00.000+01:00

Laudrup, entrenador do Getafe, despois dun partido do seu equipo hai unhas semanas, sobre a promesa arxentina Ustari, chamado según moitos a ser nuns anos un dos mellores porteiros do mundo:

Tuvo una noche tan mala que esperamos y rezamos para que el Pato esté listo para el partido contra el Real Madrid

Lamentable. Ao máis puro estilo de Lotina con Filipe Luis e Barragán.

Os ex-criticados do Depor

2007-10-29T22:46:00.000+01:00

O Tristán dos últimos tempos era asubiado en Riazor, e agora deambula polo mundo sen conseguir xogar nin meter goles, cun físico destrozado prematuramente. Duscher, ao que tamén o público criticou bastante, que presumía de ter ofertas do grandes do fútbol mundial, tivo que conformarse co modesto Racing de Santander. Agora vexo que Víctor, outro xogador bastante criticado na Coruña, e na miña opinión do máis frouxo da súa época, ten que aceptar unha oferta do Elche, de segunda división ante o fracaso no fútbol grego. O señor Irureta, que tan criticado foi durante todos os anos que viviu na nosa cidade -especialmente se un ten en conta que os resultados foron os mellores da historia do clube-, afundiu ao Betis e non ten ofertas de relevancia. Ao final vai ser que o sector máis crítico/esixente de Riazor, entre o que me atopo, vai ter máis idea de fútbol da que algúns pensaban. Hai bastantes máis exemplos recentes...

Vivos despois de outubro

2007-10-29T22:33:00.000+01:00

Se a un seguidor calquera do Deportivo, fai unhas semanas, con 5 puntos de 18 e un calendario no que esperaban o Sevilla, o Valencia e o Madrid, lle dixeran que o seu equipo ía sacar 3 puntos e sair con bastante dignidade no xogo e a imaxe dada, destes tres envites, non o crería. Dito isto, houbo bastante sorte. Collimos a un Sevilla que ainda non se recuperara dun comezo complicado de liga (lonxe de esaxeracións que falaban dunha lección do equipo de Lotina) e gañamos cun xogadón de Guardado; non soubemos aproveitar o partido caótico dun tocado Valencia; e aguantamos 70 minutos o ritmo dun Madrid que canto peor xoga máis partidos gaña. Sen facer maravillas, pero con algo de orde, entramos vivos -ainda que na zona perigosa- dun mes de outubro moi complicado. As cousas positivas que quedan do mes son o impresionante estado de forma de Manuel Pablo, que está a viver unha segunda xuventude, a consolidación como titular de Filipe Luis, demostrando que sabe defender tan ben como os demáis, a pesar das desagradables palabras do seu entrenador, a seriedade atrás de Adrián López, proba de que o salto de segunda B se se ten calidade é menor, e a confirmación de Verdú como titular indispensable, ante a falta absoluta de persoas que saiban tratar ben ao balón. As notas negativas son a perpetuación de Sergio na titularidade (por fin nos libraremos del o mércores despois da expulsión), a incomprensible decisión amarrategui de colocar ao insulso Juan Rodríguez na banda dereita (Pablo Álvarez, sensación da pretemporada, segue sen ter unha mínima oportunidade), e a falta dun dianteiro de garantías. O mércores comeza de novo a nosa liga, e estamos con necesidade urxente de gañar un par de partidos seguidos para poder deixar os últimos 5 postos. Dificil tarefa.

Mellor xogo, igual resultado: Espanyol 1 - Dépor 0

2007-10-01T02:05:00.000+02:00

A solución de Lotina foi facer 6 cambios respecto ao equipo que xogara contra o Recre. Por fin Filipe pola esquerda. Por fin De Guzmán por Juan Rodríguez. Por fin Verdú de titular (ainda que fora de sitio). Na defensa, Lotina fulminou a Aythami despois dun só partido (de novo exercendo de psicólogo) e deulle a titularidade a Adrián López "Piscu". Ademáis, colocou de titular a Xisco, que non xogara nin un minuto na liga, de suplente a Riki, que fora dos mellores no partido anterior. E mantivo no equipo aos nulos Sergio e Lafita, os únicos que incomprensiblemente parecen indiscutibles no megamix que partido tras partido Lotina fai coa alineación inicial. Barragán -vaino afundir, tempo ao tempo- e Taborda, supostamente os culpables do mal partido anterior, non foran nin convocados. A estas alturas xa temos bastante claro que o novo entranador do Dépor di constantemente unha cousa e fai outra. Di que cre no fútbol de toque e non lles da a titularidade indiscutible aos "tocadores". Di que lle gusta Pablo Álvarez e non lle da nin un minuto para que poda aportar ao equipo. Di que cre nos equipos estables nos que a xente sabe o 11 inicial de memoria e fai cambios sen ton nin son unha xornada tras outra. A teoría e a práctica non coinciden para o señor Lotina, que comeza a contar os detractores en Coruña -e non leva aquí nin dous telexornais- por ducias. É certo que o xogo foi mellor que nos partidos anteriores, e que un resultado xusto tería sido o 0-1 ou incluso 0-2, pero tamén é verdade que seguimos a ter graves problemas pola escasa aportación en ataque de xogadores como Lafita ou Sergio. Ademáis, Xisco ten forza, pero carece totalmente da calidade necesaria para xogar en primeira división, como se puido ver en varias oportunidades clarísimas que non soupo aproveitar. Podemos estar xogando dez anos que non metemos gol. Levamos 3 en 6 partidos, e somos xa o equipo menos goleador do campeonato, empatados cos colistas tamén niso. As nota máis positiva a aportación ofensiva de Filipe, claramente merecendo a titularidade, entendéndose ben con Verdú e Guardado. Piscu estivo correcto, ainda que o gol veu dun erro na marcaxe ao non cubrir a Tamudo nin el nin Coloccini. Estamos nunha situación complicada, terceiros pola cola e cos tres próximos partidos contra o Sevilla, Valencia (en casa) y Madrid. Temos que tentar como sexa gañar un deles, polo menos. De todos modos, isto non fixo máis que comezar. Hai que quedarse con que xogando un pouco mellor, e se por fin Lotina retira do 11 inicial a Sergio e Lafita, poderemos polo menos loitar por ir saindo da zona de perigo para ter un pouco máis de tranquilidade. Se non é así, Lendoiro terá moi complicado cumplir co que dixo hai unha semana, cando afirmou que tiña a intuición de que Lotina estaría aquí máis tempo que o seu clon o señor Iruretagoyena.

Desexando que Sergio marche do Dépor

2007-09-29T02:47:00.000+02:00

Se Sergio abriu a veda, e falou libremente do público de Riazor, con escasa elegancia e pouco consciente de quen é o que paga o seu excesivo soldo, non vamos ser menos nós á hora de xulgalo a el. Penso que, como comentaba moita xente nos foros de Riazor.org, esta semana, coas suas declaracións contra o público, e a pesar da tímida rectificación (quen analice o texto verá que non rectifica as súas palabras nin admite que se confundiu, só tenta colocar matices) co insulso comunicado de prensa ao día seguinte, o xogador catalán comezou a cabar a sua propia tumba. Por min, que marche canto antes. Chegou hai sete anos precedido dunha fama inmerecida, despois dun desembolso por unha cantidade esaxerada, e nunca chegou a aportar nada ao equipo. Primeiro xogou ao lado dos mellores do mundo e foi un cero á esquerda, e cos anos, cando eses mellores marcharon e a el se lle foi esixindo maior aportación a un equipo con xente nova, foi perdendo fondo físico, cometendo cada vez máis erros, e sendo incapaz de asumir o protagonismo que se lle presupón ao coñecer o seu soldo (que ao ser tan alto impediu a sua saida de Riazor os dous últimos anos). Esperemos que o estadio lle amose o seu enfado no próximo partido, e que en decembro o clube prepare a sua saida. Sairíamos beneficiados tanto no futbolístico como no humano.

Primeiro aviso para Lotina: Dépor 0 - Recre 2

2007-09-29T02:36:00.000+02:00

Non teño moito tempo esta semana, así que serei telegráfico: Lotina estivo fatal. Éncheselle a boca co do fútbol de toque e despois non é quen de manter sobre o campo durante máis de dous partidos seguidos a Verdú, un dos poucos que a sabe tocar. O coello que sacou desta volta o entrenador foi dar a titularidade ao antifutbolista Taborda, que saiu asubiado de Riazor, e xogar case todo o partido a pelotazos, de novo ao estilo Caparrosiano da pasada temporada. No medio campo, máis do mesmo, Juan Rodriguez é un futbolista con aportación nula, que non fai nada ben, e Sergio segue a ser o grande lastre para o equipo. Ningún dos dous sabe facer un apoio, unha parede ou unha chegada ofensiva. Lafita segue desaparecido, lento, perdendo balóns, e sen facer unha soa xogada meritoria. Pide a berros ser reemplazado durante uns cantos partidos, á espera de que se poña en forma física e mentalmente. Só Guardado, que non estivo especialmente afortunado pero é de lonxe o mellor e non parou de tentalo, Riki, que se moveu con potencia e atrevemento durante bastantes partes do partido, e os minutos finais con Verdú dinamizando o xogo, poden ser salvados. Ata a defensa estivo fatal, con Aytami lento e moi nervioso no seu debut en primeira, e o resultado podería ter sido máis amplo se o Recre non xogara unha segunda parte lamentable, limitándose a defender o ineficaz xogo deportivista. O público saiu de Riazor falando da pantasma do descenso. É moi cedo para pensar nisto, e plantilla hai para tentar estar na zona tranquila, pero hai que admitir que o xogo do equipo, salvando o partido do Betis, está moi lonxe de ser ilusionante. Outra cousa que comentaron moitos ao sair do estadio, é que Lotina non chegaría ao Nadal. Dende logo vai ter que reaccionar se non quere que a bancada se volte totalmente contra el. Pronto o saberemos.

Guardado unha das 'revelacións' da Liga según Marca

2007-09-26T04:13:00.000+02:00

Hoxe o Marca, nun artigo sobre as caras novas que máis están a sorprender ao comezo da temporada, inclúe a Guardado xunto con Rossi (Villarreal), Susaeta (Athletic), Pablo Hernández (Getafe), Negredo (Almería), Sisi (Valladolid), e Matuzalem (Zaragoza). Un megamix bastante sorprendente que mestura xente de 27 anos con outra de 19, e que compara xogadores que xa amosaron a súa calidade anteriormente con outros aos que ainda non vimos dous partidos completos. De todos modos, agradécese que unha fichaxe do Dépor ocupe portadas, tanto tempo despois.

Nova lesión grave de Jorge Andrade

2007-09-24T02:29:00.000+02:00

No partido celebrado hoxe entre a Roma e a Juventus, Andrade lesionouse gravemente rompendo de novo, igual que hai un ano e medio, o tendón rotuliano. Será baixa para todo o que resta de temporada, salvo sorpresa na revisión médica á que se someterá o ano que ven. Algunhas persoas están xa a dizer que isto amosa a intelixencia de Lendoioro ao vendelo xusto antes da lesión. Na miña opinión, e supoño que na da maioría da xente, estas declaracións carecen de elegancia e son claramente oportunistas e absurdas. Dende aquí, os mellores desexos para que Jorge volte o antes posible aos terreos de xogo.

Soporífero e xusto empate: Getafe 0 - Dépor 0

2007-09-24T00:27:00.000+02:00

Un partido na liña dos moitos 0-0 do ano pasado fora da casa. Con dous equipos aos que non lles sobra a calidade, xogando con bastante medo, e con todo indicando dende o primeiro minuto que, salvo miragre, o resultado sería o que foi, empate a ceros. Pouco se pode salvar do partido. Guardado sempre ten destellos, e saiu ao contragolpe varias veces con moito perigo, pero non foi suficiente. Aouate está moi seguro neste comezo de liga e tivo outra man salvadora. A defensa estivo sólida e segura, incluso nos últimos minutos, nos que os laterais estaban ocupados polos ridiculizados publicamente por Lotina: Barragán e Filipe Luis. Pouco máis. Como notas negativas, Lafita segue estando moi lento e sen aportar nada, Sergio foi de novo o peor xogador do equipo -xa non é noticia-, e Verdú non se atopa cómodo na media punta e debería ser o creador de xogo no centro do campo, como pode ver todo o mundo menos Lotina. Nota ao marxe require o caso de Cristian, un xogador que trota e trota, recorta e recorta, pero nunca aporta nada importante para o equipo, carece totalmente de visión de xogo, de profundidade e de gol, e leva tendo a venia dos entrenadores máis dun ano sen dar nada a cambio -pide a gritos sair das convocatorias-; xa pouca xente entende que Pablo Álvarez sexa o terceiro interior esquerdo do equipo. O mellor, que en tres días temos a oportunidade de esquecer o mal xogo, facer bo este empate e sumar 3 puntos contra o Recreativo.

Guardado + Verdú = Dépor 1 - Betis 0

2007-09-17T00:39:00.000+02:00

Non se me ocorreu mellor título para o post sobre o partido de hoxe. Ainda que varios xogadores fixeron un bo partido, entre eles Manuel Pablo, Riki ou o providencial en duas accións Aouate, e a actitude xeral foi moito máis agresiva e ambiciosa que nas dúas xornadas anteriores, foron Guardado e Verdú os que marcaron a diferencia. A calidade é a que permite crear, chegar á porteria contraria, e dominar ao equipo rival; e sen dúbida estes dous xogadores son os que máis aportan neste sentido de todo o plantel coruñés. O do mexicano é de quitar o chapeu: chegou o xoves, despois dun amigábel e de cruzar o oceano, apenas puido entrenar, e para a sorpresade todos mantivo unha concentración total nos 90 minutos, correu sen parar, e fixoo todo ben. Marcou nunha acción de pillería e habilidade -con celebración bicando o escudo do Dépor incluida-, apoiou en defensa, contraatacou, deu pases e centros milimétricos -o roubo e pase cruzado para Verdú no segundo tempo, que éste culminou de tiro raso ao pau, mereceu ser gol- e amosouse en todo momento como o referente ao que buscaban sempre os seus compañeiros para levar perigo á meta rival. Temos sustituto digno para Fran, como mínimo. Verdú segue medrando como xogador, e sacando algúns lances nos que estivo algo lento, ofreceuse constantemente como opción de pase, xogou ben entre liñas, e adaptouse a un posto que non é o ideal para el, aportando moito ao equipo, e merecendo un gol que non chegou por pura mala sorte. Os dous mellores, sen dúbida. As notas negativas, para min, foron por un lado un excesivamente lento Lafita, que foi o máis frouxo do partido, e o nerviosismo totalmente comprensible de Barragán nalgunhas xogadas, despois de que o seu entrenador o ridiculizara publicamente en varias ocasións. O prometedor lateral ten sobre as súas costas a presión de sentirse examinado en cada acción defensiva, e facelo ben así é moi complicado. Alguén debería explicar a Lotina que criticar publicamente é de entrenadores pouco psicólogos, de dubidábel ética. Ainda así, sacando un par de accións nas que estivo despistado, fixo un bo partido. A pesar da triste media entrada que tivemos hoxe en Riazor, a xente estivo totalmente enchufada co equipo, apreciando as combinacións, por momentos espectaculares, e os detalles de calidade dalgúns dos xogadores. Incluso algún, como Sergio, que callou un partido correcto sen máis -tampouco nos enganemos, segue sendo un paquete-, tiveron por unha vez a tregua do público. A victoria foi celebrada cunha ovación fechada ao final do partido. Deixo o resumo de 6 minutos:

Guardado no amigable Brasil 3 - México 1

2007-09-13T03:43:00.000+02:00

42 da primeira parte, marcador 0-0, no minuto-a-minuto da web de Terra para México, sae isto: "Gooooooooooooooooooooooooool de México. Gol de Cacho. Gran jugada de Guardado que cede a Nery, este le regresa y Guardado saca centro para que Cacho sólo la empuje". Uns segundos despois empataba Brasil un erro de marcaxe no saque dun corner. Na segunda parte, o partido foi menos intenso, e Brasil soltou dous zarpazos que sentenciaron o partido. Fixen o esforzo de quedarme a ver a retransmisión por Internet esta madrugada, con especial motivación en ver a Guardado. Pagou a pena, o xogo estivo entretido. Ainda que México empezou ben e ten un bo equipo, Brasil é moito Brasil e foi superior. Guardado foi titular -xogou todo o partido-, e tivo un rival complicado diante, con Dani Alves tentando seguilo sempre de perto. Isto fixo que non estivera moi solto, pero deixou xogadas para a galería, sobre todo a do gol de México, na que se incorporou con velocidade pola esquerda, apoiouse en Nery Castillo (xogador xenial que incomprensiblemente non está nun grande), que lle devolveu maxistralmente co exterior, e cando estaba nun man a man co porteiro, molestado por un defensa brasileiro, nunha situación na que a maioría dos xogadores tentarían facer gol, sacouse un pase sinxelo á dereita, onde un compañeiro estaba só para empurrala á rede. Participou bastante noutros lances do partido: ao comezo da segunda parte sacou un balón baixo os paos que xa se colaba tras un cabezazo de Robinho, pouco despois fixo unha entrada que non viña a conto e levou un merecidísimo cartón amarelo, e tivo erros, como no terceiro gol de Brasil, no que estivo algo despistado nun balón longo. En xeral, xogou un partido correcto. Canto máis o vexo, máis convencido estou de que ten unha mestura única de calidade, velocidade e visión de xogo. Isto é bo, porque imos disfrutar moito este ano con el, se o resto do equipo acompaña mínimamente, e malo porque é moi probable que no verán chegue un grande con 20-25 millóns baixo o brazo. Deixo por aquí o resumo do partido, que comeza coa xogada do gol de México:

Lotina non coñece aos seus xogadores

2007-09-08T12:47:00.000+02:00

É un caso común a todos os entrenadores que van chegando a equipos secundarios, ano tras ano. O mundo coñece a fondo as cualidades dos xogadores do Madrid, o Barça ou o Valencia -todos poderíamos facer unha alineación competitiva neses casos-, pero cando toca analizar os equipos de metade da táboa, menos televisados, moito menos repetidos e comentados durante a semana, hai moitísimo descoñecimento. Un seguidor medio do Depor, que ve 3 partidos do Almería ao ano, pouco sabe da posición na que se sinten mellor os seus xogadores, ou de cales aportan máis e cales menos. O que sorprende máis, porque son profesionais do tema, e porque se lles presupón unha cultura xeral futbolística, é que os entrenadores reproduzan este tipo de problemas, unha vez tras outra, cando chegan a un equipo pequeno. Así, podemos ver casos como a recomendación de fichaxe de Tristán por parte do Mallorca no ano pasado, cando na Coruña ninguén daba un duro polo que hai uns naos era -na miña opinión- o mellor dianteiro español. Así podemos ver como moitos xogadores son colocados fora de sitio (Verdú de media punta, por colocar un exemplo recente). E así podemos ver como ano tras ano, ou trienio tras trienio, chega á Coruña un novo entrenador, que confía totalmente en Sergio como catalizador do xogo do Deportivo. Calquera que teña visto 20 partidos ao ano do xogador catalán durante as últimas temporadas, sabe perfectamente que Sergio aporta moi pouco ao equipo, resta moito en concentración e calidade, e sobre todo sabe que nunca -nin nos seus mellores tempos no Español- tivo a suficiente clase como para organizar o xogo de ninguén. Agora está claro. De novo está a suceder. Lotina non coñece aos seus xogadores. Onte, nun partido amistoso que el mesmo calificou de urxente, sacou moitas conclusións importantes -a boas horas-. Descubriu que Verdú aporta xogo ao equipo (obvio), e que debe ser titular (a ver se é certo). Todo así, de súpeto, como se caera dun guindo, como se non tivera visto a estes xogadores nunca antes na súa vida. Como Clemente cando chegou a Serbia e tivo que buscar un asesor para facer a convocatoria da selección. Todo sorprendente como a alineación de titular de Rodri, un mes despois de estar descartado e un día antes de marchar como cedido (Rodri ainda debe estar buscando a un psicólogo que lle explique o sucedido). Sorprendente como que Pablo Álvarez, o mellor na pretemporada, loubado durante semanas por Lotina, non xogara ainda un minuto na Liga. Sorprendente como falar en público, repetidamente, dos defectos defensivos dos seus xogadores (sobre todo de Barragán e Filipe), algo de escasa elegancia. E sorprendente -sobre todo- como as palabras que tivo onte o entrenador sobre o descartado e ignorado Antonio Tomás despois do partido en Portugal: "Antonio Tomás nos da fútbol y puede aportarnos cosas importantes".

Botamos de menos a Valerón

2007-09-05T01:40:00.000+02:00

Para que ninguén se esqueza de que temos na plantilla, co número 21, a un dos mellores xogadores do mundo, e con todos os meus desexos para este ano podamos velo de novo nos terreos de xogo, aquí deixo unha recopilación de 8 minutos con algunhas das xogadas do xenio.

O potencial de Andrés Guardado

2007-09-05T01:29:00.000+02:00

Unha serie de destellos no medio de soporíferos partidos do seu equipo, están a ser suficientes para que os seguidores do Deportivo vexan que Andrés Guardado non é un xogador normal, senón un proxecto de superclase, un xogador con posibilidades de chegar a ser, en dous ou tres anos, se a súa evolución é a esperada, un referente nalgún dos mellores equipos do mundo. Ten unha mestura de calidade, velocidade, e entrega moi complicadas de ver xuntas, e todo isto cunha cabeza que semella bastante ben amueblada e unha vida familiar estable e tranquila. Pouco a pouco, comezamos todos a comprender por que é tan querido en México, e no Atlas, tal e como se pode ver no seguinte video: A principal dúvida a día de hoxe, tal e como se están a producir os acontecementos, é se vai ser quen Guardado de tirar, con 20 anos, dun equipo con escasez de recursos, ou se a dinámica negativa coa que comeza o Deportivo 2007/2008 de Lotina e Lendoiro vai ter máis forza que el, e ambos -equipo e xogador- van sair perxudicados e a ver limitado o seu crecemento. Eu, como para chorar sempre hai tempo, vou ser optimista, e apostar porque o mexicano vai ser unha das revelacións da liga, e unha peza chave para consolidar ao Deportivo na zona tranquila de metade da táboa. Quizais a consecuencia disto sería que alguén pagaría a súa non moi elevada cláusula, pero todo sexa polo ben de Andrés e da delicada economía do Dépor.

Empate inmerecido: Valladolid 2 - Dépor 2

2007-09-03T01:33:00.000+02:00

Que ninguén se engane polo resultado. A imaxe ofrecida hoxe polo Deportivo foi moi semellante á de hai unha semana -nefasta-, coa principal diferencia de que o rival non estivo tan inspirado e os dous goles do Dépor viñeron en xogadas illadas, acompañados de bastante fortuna. O prantexamento de Lotina foi o de cambiar a case todos, deixando ao principal culpable do mal xogo do equipo -o suposto cerebro Sergio- no campo. Os "castigados" polo do Almería eran Rodri, De Guzmán, Cristian, Riki e Adrián. Saían no seu lugar Barragán, Juan Rodríguez, Lafita, Verdú e Taborda. Barragán e Lafita , persoalmente, considero que poden ser titulares (ainda que sigo dicindo que na pretemporada Pablo Álvarez xogou moi ben e non merece ser ignorado como o está sendo). O de Juan Rodríguez, xogador insípido onde os haxa, que non aporta nada ao equipo, é incomprensible. Verdú debe xogar, pero máis atrasado, como na segunda parte, Taborda... pois é Taborda, sen máis, un xogador que nun equipo normal non tería nin o primeiro minuto pero que está chamado a aportar cousas neste Deportivo cheo de mediocridades. O partido foi feo. Na primeira parte o Dépor intentou amarrar o empate e xogou moi directo, lembrando os pelotazos de 40 metros á cabeza de Taborda que tanto utilizou como pobre recurso o equipo de Caparrós na pasada temporada. Nun erro infantil de marcaxe chegou o primeiro gol do Valladolid, á saída dun corner; o gol era merecido porque o equipo local dominaba claramente. Isto obrigou aos de Lotina a ter que tentar xogar a algo, a atacar con maior intención, e nun centro a perna cambiada de Manuel Pablo, Taborda empatou cun gol típico seu no que aproveitou a envergadura para gañarlle a posición á defensa. O Valladolid seguiu sendo mellor e marcou o 2-1 merecido, nun bonito gol. Cando xa semellaba que o Dépor non reaccionaba, Riki, recén saido ao campo, tentou un tiro colocado dende a frontal, que tocou claramente no defensa e converteuse nunha envelenada vaselina que despistou ao porteiro, un gol bonito pero con moitísima fortuna. O Valladolid non tivo tempo para reaccionar. Duas chegadas do Dépor; dous goles; empate claramente inmerecido; ningún xogo; pouco espazo para a esperanza. Sergio sobra urxentemente do equipo, e precisamos máis participación de Guardado, o único recurso que temos con gran capacidade creativa. Veremos como segue isto no próximo capítulo: dentro de 15 días en casa contra o Betis. De momento, ainda que é moi cedo para falar, estamos en postos descenso.

Reality bites: Dépor 0 - Almería 3

2007-08-26T21:55:00.000+02:00

Non teño moito que dicir. Estou bastante sorprendido e decepcionado.Hoxe pasei vergoña en Riazor. A xente saiu abatida, falando de que nos íbamos a segunda. Todo comezou cos anuncios de Lopera onte: Rodri, descartado hai un mes, suplente o ano pasado en segunda, sería titular porque -según el- Barragán non sabe defender e vai mal por alto; Cristian sería titular porque Lafita non estaba ao 100% e nun momento de xogo espectacula (ningún xogador do mundo tivo máis oportunidades o ano pasado, titular toda a liga sin demostrar absolutamente nada, coma hoxe). Seguiu ao chegar ao estadio e ver a media entrada, e a frialdade coa que os xogadores foron recibidos, coa tímida excepción de Guardado, que lembraba moito ao ambiente do ano pasado. O noso partido foi un desastre. O Almería veu a empatar, a perder o tempo dende o primeiro minuto, e tardou pouco en decatarse de que era moi superior ao seu rival e que podía gañar o partido sen dificultades. Foi un baño. O Deportivo non tirou ningunha vez entre os tres palos. O Almería meteu 3, perdonou outros 3 claros, e dedicou o resto do tempo a bailar aos afundidos xogadores do Dépor. Non houbo calidade, nin toque, nin xogo, nin presión, nin desbordes, nin agresividade, nin ritmo. Nada. Encefalograma plano. A clonación exacta da maior parte dos partidos do ano pasado. Con Lotina comezamos xogando como con Caparrós, ao patadón, e sen sentido. As análises individuais fareinas durante a semana, polo de agora só quero adiantar que Guardado é o mellor xogador da plantilla con moita diferencia, e fixo un moi bo partido no medio do desastre, e que o feito de darlle a organización do xogo ao peor xogador da plantilla deportivista, Sergio, que leva deleitándonos coas súas carencias durante anos, e hoxe levou a maior parte dos asubíos da bancada, define a un entrenador.

O meu once inicial

2007-08-24T00:37:00.000+02:00

Confeso que cando a fichaxe de Lotina foi anunciada levei un disgusto enorme. Pensaba que non era o que precisábamos, e sigo a pensalo. Porén, durante a pretemporada, unha imaxe descoñecida do entrenador apareceu ante nós: un amante do fútbol de clase. Sorprendente, tendo en conta o seu pasado, pero como prometín en posts anteriores, só por iso xa merecerá o meu beneficio da dúbida. Dareille uns partidos antes de comezar a xulgar. De momento, o once inicial que se presenta na maioría dos medios como o que vai comezar a Liga, non está moi lonxe do que eu escollería. Lotina apostará, según parece, por Aouate, M. Pablo, Lopo, Coloccini, Barragán, Lafita, Guardado, Sergio, De Guzmán, Riki e Adrián. Teño que dicir que a día de hoxe eu só faría dous cambios sobre este once: Filipe por Manuel Pablo, e Verdú polo sempre decepcionante e sempre titular Sergio, coa dúbida entre apostar por Lafita (a quen teño que ver máis) ou darlle minutos a Pablo Álvarez, que me gustou moito nos partidos de pretemporada. Non está mal. Por certo, só 5 destes xogadores eran titulares o ano pasado con Caparrós, e algúns deles xogaban claramente fora de sitio (casos flagrantes de Coloccini e Riki).

A conta atrás

2007-08-24T00:31:00.000+02:00

Non sei se é o "pequeno príncipe" Guardado. Non sei se será que ata Riki semella outro. Tal vez sexa por fastidiar á Voz de Galicia. Igual é a idade, ter un ano máis. Se cadra o motivo é que na liga pasada tocamos fondo na forma de xogar, que non se pode facer peor. Que xa asumín que non seremos o SuperDepor, de momento. Non sei se é porque paso unha etapa persoal moi boa. Se é porque me gusta levar a contraria ás maiorías. Se é porque no fondo non perdín toda a confianza en Lendoiro, como pensaba. Quizais sexa porque un é máis feliz así, pensando en positivo. O caso é que teño máis ganas que nunca de que comece a Liga. Que estou bastante máis ilusionado co Depor que os últimos anos. Que vou saborear as victorias, cada unha delas, como só os equipos que non son grandes pero teñen sentimento poden facer. Son o único?

Arbeloa's song

2007-08-21T22:33:00.000+02:00

Menudo salto pegou Arbeloa en seis meses. De nin sequera ser titular indiscutible no equipo de disparadores de melonazos que montou Caparrós na Coruña, a xogar moitos minutos nun dos mellores equipos de Europa, nun dos mellores campos do mundo, cun dos mellores espectáculos nas gradas. O outro dia na radio dicía que seguía moi pendente do que facía o Dépor, que sabía que se reforzara, que tal e que cuál. Que tiña moito cariño polo equipo e pola cidade. Sorprende tal mestura de bondade de carácter e categoría futbolística. Un dos moitos canteiráns despreciados polo Madrid. Teño con el a conexión que se ten cos xogadores que deixan pegada, eses dos que sempre estás pendente, ao longo da súa carreira, e aos que sempre desexas que lles vaia ben. E polo visto, vaille tan ben, que ata ten a súa propia canción nas bancadas de Anfield Road: "Arbelooooaaaa, Arbelooooaaaaa, if there is anything that you want, if there is anything he can do, just give him the ball and he will run through and score a goal for Liverpool, Arbelooooaaaaaa, Arbelooooaaaaa". A pel de galiña.

Xornalismo imaxinario

2007-08-21T22:20:00.000+02:00

O que fan cada verán os xornais deportivos españois é de xuzgado de garda. Como non teñen nada interesante do que falar (porque facer unha análise a fondo e futbolística do ano anterior ou do que pode pasar no seguinte é traballoso e non vende), adícanse a INVENTAR. Directamente. Sen medo a quebrantar un código deontolóxico do que nunca sentiron falar. Sen vergoña propria nen allea. Cunha cara grande como un universo. Inventan fichaxes, saídas e entradas, dos clubes aos que cada un deles apoia claramente, coa mesma falta de vergoña. Son capaces de estar dous anos dicindo que un xogador vai ser fichado cando o propio xogador leva catro dicindo que é todo mentira. É unha vergoña que existan, e outra que vendan tanto. Será porque non hai competencia, e á xente encántalle o deporte. Será porque é menos traumático ver mentiras sobre o teu equipo que ver a un neno sen brazos na portada dun xornal. Será porque somos unha zona inculta do planeta. É realmente necesario toda esta palla? Por favor, que comece xa o espectáculo de verdade, e que calen os bufóns dunha vez.

Dani Mallo terá pesadelos con Quaresma

2007-08-19T15:38:00.000+02:00

Despois de 5 anos na sombra dos porteiros titulares do Dépor, cunha cesión con resultados mediocres polo medio, Dani Mallo, o último gardaredes chegado ao fútbol de elite dende a canteira coruñesa, segue sen conseguir sentirse importante como futbolista. Con 28 anos, Dani é o porteiro suplente, na foto co número 12, do Braga na Superliga portuguesa.

Esta semana soñará sen dúbida con Quaresma. Na visita do F.C. Porto á antiga cidade de Gallaecia, o extremo portugués clavou dous goles de falta estratosféricos, sobre todo o segundo, ao coruñés, que tiña a posibilidade de mostrar a súa valía ante a ausencia do porteiro titular, Paulo Santos. O seguinte video contén os dous goles, que Mallo lembrará durante moito tempo:

25

2007-08-19T00:35:00.000+02:00

20 anos. 5 de contrato. 25 millóns de cláusula. A maior promesa do fútbol mexicano. O deportivismo está dividido entre os que queren un novo "caso Rivaldo" con venda multimillonaria que reduza a eterna débeda, e os que ven nel un novo xogador bandeira que nos podería levar de novo á gloria. Eu son dos segundos. Está recén chegado, sorprendido polo que o rodea, e ten un longo camiño por diante. Fica todo por demostrar. Esperemos que as espectativas creadas nun público deportivista ávido de referencias non lle supoñan unha carga escesiva. Precisámolo.

Gol de falta de Guardado

2007-08-16T00:33:00.000+02:00

Primeiro gol de falta directa de Guardado co Depor, no segundo 20 do resumo do partido contra o R. de Ferrol de onte:

Catenaccio

2007-08-12T20:28:00.000+02:00

Se alguén quere ver un partido paradigma do Catenaccio, que baixe e vexa o do Reading hoxe na casa do United. Alucinante. Durante bastantes minutos renunciando por completo ao ataque, sen deixar a ninguén arriba, e cunha desconcertante e pouco habitual defensa individual a todo o campo, atascou o suficiente ao Manchester para conseguir un empate a ceros.
Seguramente dentro duns meses, con os ainda non disponibles Saha, Tévez ou Anderson, co equipo mellor físicamente e máis rodado, e cunha pouca máis de sorte, o resultado sería de escándalo. Pero hoxe, ao máis puro estilo Caparrós, con defensa dura e abundante e renunciando a calquera mostra de calidade, o Reading arrincou un inesperado punto no derradeiro partido da primeira xornada da Premier 2006/2007.
Por certo, para os despistados: este ano cada fin de semana -e tamén moitas veces entre semana- televisaranse en directo dous partidos da Premier League, un o sábado por TVE e outro o domingo por Teledeporte (canal de TDT).

Andrés Guardado: impossible is nothing

2007-08-12T17:56:00.000+02:00

Envexa sana

2007-08-10T00:44:00.001+02:00

Messi, Eto'o, Henry, Ronaldinho, Bojan, Dos Santos, Xavi, Iniesta, Deco.
C. Ronaldo, Roney, Nani, Tévez, Anderson, Saha, Scholes, Carrick.
Mackay, Tristán, Luque, Fran, Djalminha, Mauro Silva, Valerón.
Taborda, Riki, Bodipo, Rubén Castro, Xisco, (P. Álvarez), Sergio, (Guardado),... :-(

Primeiras impresións

2007-08-10T00:25:00.000+02:00

Os flashes que teño, as primeiras impresións, do Deportivo 2006/2007, son os seguintes:

Guardado é a dose de maxia e esperanza que levaba agardando Riazor dende que se retirou Fran. Non sei se vai ser un crack ou non, pero vainos facer disfrutar moito. Por fin unha fichaxe ofensiva decente.
Lotina é un triste, o herdeiro de Irureta, un dos peores que podiamos fichar, pero despois do antifútbol, do señor Caparrós, voulle dar unha oportunidade. Vou facer o propósito de xulgalo sen prexuizos. Ademáis, sorprendentemente para os que coñecemos o seu pasado, está a dicir que vai apostar pola calidade e o toque. Que sexa verdade, por favor.
Pablo Álvarez está como unha moto físicamente. Moito máis rápido que o ano pasado. Para min, é o interior dereito titular, por diante de Cristian.
Verdú ten que xogar como pivote de creación, fáltalle algo ainda, pero ten clase. Ao seu lado, debe xogar De Guzmán. Que roube e pase a 1 metro, como o mestre Mauro Silva. Para tocar, están outros.
Lopo e Coloccini fan unha parella de garantías. Van facer que sangue menos a ferida de Andrade.
Filipe e Barragán deben ser titulares nos laterais. Rodri está perdido nesa posición e Manuel Pablo xa non está para moito.
Taborda é un paquete, un antifutbolista, pero se este ano xogamos con interiores que saiban centrar (P. Álvarez e Guardado, que ten unha luva no pe) vai meter algúns goles importantes.
Dou grazas a quen corresponda por non ter que ver xogar máis ao totalmente antiestético Arizmendi. Malísimo futbolista. Tampouco vou botar de menos a Duscher nin a Capdevila. Lástima de Sergio, que nunca o damos colocado.
Riki vai facer un ano bastante mellor que o anterior (non é difícil).

PS: O Madrid ten un equipo malísimo este ano, bastante peor que o ano pasado, no que gañou coa maior dose de fortuna que tivo equipo algún nos últimos tempos.

Resurrección

2007-08-10T00:18:00.000+02:00

Este blog volta á vida. Hai 8 meses a aposta polo pragmatismo e a aniquilación de calquera tipo de fútbol de creación do estadio de Riazor (e de todos os visitados polo equipo co peor xogo da temporada 2006/2007), xunto cunha etapa persoal de moito traballo, fíxome abandonar temporalmente esta aventura. Hoxe, día no que o Depor gañou o seu oitavo Teresa Herrera consecutivo, amosando pequenos raios de luz ao final do túnel, volto con ilusións renovadas, que explicarei no vindeiro post. Saudos a todos, se é que ainda fica por aquí alguén.

Valencia 4 - Deportivo 0: nada de nada

2006-12-12T21:39:00.000+01:00

Pois iso, nada de nada. Nin ataque nin defensa. Non metemos un gol a ninguén, e xa van duas veces en poucos partidos que recibimos 4. Se a isto unimos que Villa foi pouco deportivo inventando un penalty que supuxo o 2-0 e a expulsión de Juanma, o resultado non debería ser unha sorpresa para ninguén. Non vou comentar moito máis, é o mesmo dos últimos posts, non hai creación de ningún tipo, e o equipo non xoga a nada. Antes había confianza en defensa pero nos últimos partidos isto tamén está a comezar a escasear. Como di sempre Valdano, o fútbol é un estado de ánimo, e o do Depor agora mesmo é de depresión. O sábado, ás 8, o partido será unha final para o Depor, que precisa os tres puntos tanto para evitar caer aos postos de perigo da clasificación (o desdenso ainda está a 7 puntos gracias ás victorias en casa iniciais) como para facer crer aos xogadores que non son tan malos como os últimos 7 resultados poden facer pensar. Porque non o son. O sábado, ás 8, todos a Riazor.

O depor é Brasil

2006-12-08T19:27:00.000+01:00

Na entrevista que o gran Bebeto fixo para a RCD (revista oficial do Deportivo) con motivo da súa participación no partido homenaxe ao Superdepor, fai unha afirmación que -penso- ben merece unha entrada neste blog. Falando da importancia de Mauro, Rivaldo, Djalminha, Donato ou el mesmo na historia do clube, di: "El Depor es Brasil". Non podo estar máis de acordo coa frase. A historia recente do Depor, os anos nos que pasou de ser un descoñecido equipo humilde de segunda división a ser un dos grandes da Liga Española e de Europa, non pode ser comprendida sen analizar a importancia dos seus xogadores brasileiros. En que momento a directiva branquiazul deixou de crer na canteira brasileira? En que momento decidiron deixar de mirar no berce do "xogo bonito" para buscar noutros lugares? O diñeiro non pode ser o motivo, porque en Brasil non todos son Robinhos e Kakás, e hai moitos xogadores descoñecidos que poden dar bo resultado, e que nunca darán perdas nin deportivas nin económicas. Que miren senón ao Sevilla, por exemplo, coa súa columna vertebral mestura de canteira local e canteira brasileira. Alguén pode explicar que lle aconteceu ao Depor para deixar de crer na maxia brasileira? Agora que temos tanta falla de creatividade no plantel, é necesario sacar da chisteira un par de xogadores brasileiros franquicia, case descoñecidos, con proxección, que podan voltar a emocionar Riazor coa súa capacidade única para reinventar o fútbol. Señores directivos, permitan que o Depor siga sendo Brasil.

O "mes da morte" para o Deportivo

2006-12-08T19:04:00.000+01:00

Se non fora porque para os medios de comunicación españois non existe máis que o Madrid e o Barcelona (este último para comparalo co Madrid); se non fora porque pouco a pouco a luz do Superdepor vaise pouco a pouco apagando sen que ninguén o remedie; se non fora porque os medios locais non teñen a suficiente forza na opinión pública, estaría en boca de todos os amantes dos titulares chamativos que estamos a piques de comezar o "mes da morte" (ou da vida, isto está por ver), para o proxecto do mal chamado "babydepor". Agardan Valencia, Bilbao, Sevilla e Madrid. Os dous primeiros, moi necesitados de puntos. Os dous últimos, imparables na Liga ata agora. Se sacamos bos resultados, a moral do equipo sairá reforzada, e afianzaremos unha posición no medio da taboa lonxe dos postos de perigo e incluso, sendo optimistas, con aspiracións aos últimos postos de Europa. Se os resultados son negativos, o descenso na clasificación que comezou hai 6 xornadas podería coller tintes dramáticos, e os nervos dun plantel xa de por si inexperto poderían provocar momentos complicados. É fundamental conseguir algo en Valencia e gañar en casa ao Bilbao para poder afrontar os partidos do Sevilla e o Madrid con tranquilidade. A primeira proba de madurez para o cadro de Caparrós comeza o domingo e rematará a mediados de xaneiro coa visita do Madrid a Riazor. Crucemos os dedos.

Galiza - Ecuador, 28 de decembro en Riazor

2006-12-06T18:27:00.000+01:00

Cartaz obtido do blog da U.D. Santiso.

Saudade de Champions League

2006-12-06T01:50:00.000+01:00

Hai unhas horas, vendo o partido do Nou Camp, no que o Barcelona tiña que gañar para seguir vivo na Champions, entroume moita saudade dos tempos, recentes pero que xa se ven aló ao lonxe, nos que o Depor participaba nesta competición. Lembrei o ambiente de gala en Riazor, a música antes do partido que pon a pel de galiña, a remontada épica contra o Milán, a viaxe a Porto para soñar coa final e a decepción no partido de volta en casa, os golazos de Mackay, Tristán, Djalminha ou Fran... non puiden evitar pensar que é posible que pase bastante tempo ata que voltemos a vivir esas sensacións, a estar entre os 20 escollidos de Europa. Non podía ser doutro xeito: agora que non o temos valoramos en toda a sua dimensión o que significaron estes anos. Nestes días complicados, cando Caparrós fala de que o obxectivo actual é a permanencia (en palabras máis despectivas: "seguir jugando con el Real Madrid"), debería ter máis en conta o que foi este equipo nos últimos anos, e facer o que di Santi Segurola que sempre fixo o Athletic the Bilbao nos seus anos épicos: facer aos seus xogadores xogar por enriba das suas posibilidades, apoiados na épica da historia recente deste clube. Conformarse con loitar pola permanencia é un exercicio de apatía que pode ser interpretado por moitos como unha falta de respeto polo que ainda queda do que fomos. Esperábamos -e ainda esperamos- máis de Caparrós e deste equipo.

Marco Van Basten de chilena na 92/93

2006-12-05T01:55:00.000+01:00

Deixemos o presente por uns segundos, e viaxemos da man de Marco Van Basten, un dos mellores dianteiros centro de todos os tempos, á temporada 92/93. Unha chilena de libro, nada que ver con algunhas que se ven ultimamente, seguramente moito máis mediáticas que naquela altura. Disfruten.

Depor 0 - Racing 0: é o que hai

2006-12-04T02:28:00.000+01:00

Desta volta non xogaron Juanma e Sergio, aos que eu apontei como rémoras para o ataque, no que me sigo mantendo. Nesta ocasión había xogadores un pouco máis ofensivos sobre o campo, sen laterais adiantados ou centrais na banda. A declaración de intencións de Caparrós foi ben distinta que no partido de Osasuna, había que buscar o toque e a combinación, pero aconteceu o mesmo de sempre: non lle facemos un gol ao arco da vella. Nin con 11, nin con 10, nin con 9. Non se crean case ocasións, e as poucas que hai, mándanse fora. É dificil buscar causas ou culpables específicos do que comeza a ser unha crise moi seria (3 puntos -en tres empates- dos últimos 18, pero sobre todo xogo rácano e sen chegada), motivada por múltiples factores, pero a realidade non se pode discutir, e isto comeza a dar bastante inseguridade a unha afición que, por outra banda, segue desconectada do equipo (menos de media entrada hoxe, e unha tremenda frialdade nas bancadas durante os 90 minutos). Haberá que rezar a San Valerón, esperar que algunha vez Riki afine a puntería, e confiar en que tres ou catro xogadores que deberían ser chave no equipo pasen a rendir moito máis do que o están a facer agora. Caparrós na rolda de prensa díxoo alto e claro, por primeira vez dende que é entrenador do Deportivo: "o único obxectivo este ano é a permanencia". El pensa que non hai mimbio para máis. A miña opinión era distinta, pensaba que podíamos estar entre os 8 primeiros, pero pode que estivera valorando de máis a calidade e experiencia dos xogadores que temos. Xa non estou seguro de nada, e precisarei de semanas para ir eliminando algunhas incertidumes que me dominan ultimamente. O único que teño claro é que o fútbol, hoxe, en Riazor, saiu derrotado, nun lamentable partido que concluiu nun xusto empate sen gois. O espectáculo, para outro dia, ou pode que para outro ano...

Adrián: agardando a oportunidade

2006-12-03T15:57:00.000+01:00

Deixo aquí unhas imaxes dalgúns goles de Adrián no Oviedo, obtidas en Futbolecciones, onde tamén se comentan algunhas das virtudes máis destacadas do xovencísimo xogador do Depor.

Notas breves sobre a actualidade

2006-12-03T00:26:00.000+01:00

Hoxe vai a cousa de notas breves sobre o mundo do fútbol:

Recomendo o excelente artigo de Marti Pernau sobre os motivos das reiteradas lesións de ligamentos cruzados nos últimos anos, das que falábamos hai unhas semanas. Lectura obrigada.
O señor Irureta leva 9 puntos de 38 posibles no Betis. Ten os dias contados, como era de esperar.
Non sei se é peor escoitar ao trio Salinas-Kiko-Montes ou os comentarios sempre pedantes do "Chapi" Ferrer. Por favor, señores da Sexta, consideren a opción do silencio, se non teñen nada mellor que dicir.
O do Recre de Viqueira (32 anos, de Santiago de Compostela) comeza a parecer algo serio este ano. Un equipo recén ascendido e cheo de descoñecidos, pero que está consolidandose como candidato a UEFA. Viqueira é a día de hoxe a única froita da canteira deportivista titular indiscutible na primeira división, se non me engano.

E sobre o Depor:

Sergio, ademáis de mal xogador, non é bo compañeiro, como se pode deducir das declaracións recentes nas que afirmaba que debía xogar sempre, entre outras palabras "humildes".
Esperemos que tanto o devandito como Juanma non xoguen mañá, como indican as previsións. Sería de gran axuda para tentar crear algo de fútbol ofensivo.
Contrastan as palabras do "veterano" xogador catalán coas de Arbeloa, que pouco a pouco gaña un posto na titularidade e na lista de persoas que merecen a pena dentro da plantilla deportivista.
Se non gañamos mañá ao Racing, a crise será real, pero o peor será aturar ao señor Scaloni. Mellor nin pensalo.

Alarma no Depor

2006-11-27T02:11:00.000+01:00

Os partidos desastrosos dos intocables Sergio e Juanma, na sua liña de xogadores de moi baixo nivel. As dúbidas e cambios constantes de Caparrós, que comezou o partido de hoxe en Pamplona con 8 xogadores de corte defensivo (remedio surreal para loitar contra a escasez goleadora). A inexperiencia lóxica da plantilla. A carencia creativa no medio campo e a ineficacia dos goleadores. Os resultados: 3 derrotas e 2 empates nos últimos 5 partidos, 2 puntos de 15 posibles. A falta de diñeiro para solucionar posibles problemas. A imaxe de inocencia e impotencia de hoxe co 4-1 en contra... Motivos suficientes para a alarma.

En defensa de Taborda

2006-11-22T01:10:00.000+01:00

Antes de que as sempre mellorables tertulias radiofónicas locais coruñesas eliminen a Taborda -que non é Maradona, sen dúbida- da faz da terra, vou romper aqui unha lanza na súa defensa. A culpa dos vergoñentos 30 minutos de pelotazos de 40 metros do partido do outro día contra o Celta non foi súa, el bastante fixo con tocar o 90% deses pelotazos tentando baixalos e facer algo mínimamente útil para o seu equipo. A culpa foi de todos menos del. Un servidor pensaba, usando un mínimo de lóxica, que o erro fora de Caparrós, que dera instruccións de abandonar o que Fabio Capello deu en chamar ex-fútbol, e pasar á acción directa (tamén chamada patadón e a correr). Pero cal é a miña sorpresa cando leo que non foi loucura individual do entrenador, senón tolería colectiva de todos, ou case todos, os xogadores, que confirmaron hoxe que a "táctica" escollida foi froito dos nervos e a impotencia, e que as ordes de Caparrós eran desbordar ata liña de fondo para centrar, enton si con perigo, ao dianteiro centro. Esperemos que a vindeira vez lle fagan máis caso ao entrenador, sobre todo en cousas tan obvias como esta. Ver para crer.

Xogando a ser Caparrós

2006-11-21T01:37:00.000+01:00

Pídenme que me molle, e móllome; o meu equipo titular a día de hoxe para o Depor é o seguinte:

Porteiro: Aouate
Defensa: Barragán, Arbeloa, Lopo, Filipe Luis
Centro do campo: Cristian, Verdú, Coloccini
Ataque: Estoyanoff, Riki, Arizmendi

E cando se recuperen Andrade e Valerón (se voltan ao máximo nivel): métoos en lugar de Lopo (rotando con Arbeloa) e Arizmendi (subindo a Christian e baixando a Valerón para por fin ter a dous xogadores no mediocampo de calidade). Non lles daría ningún minuto a Juanma, Sergio e Capdevila (os tres transferibles, que ademáis están cotizados), e cedería a Iago para ver se colle ritmo sendo titular nun equipo punteiro de segunda división.

Depor 0 - Celta 1: o xusto tería sido o empate

2006-11-20T01:33:00.000+01:00

En primeiro lugar, quero dicir publicamente que se o xogo do Depor cando vaia por detrás no marcador vai ser bombear balóns durante 30 minutos a un tipo que é moi alto, renunciando por completo ao xogo de combinación, eu prefiro queimar o meu carné de socio e quedar na casa facendo calquera outra cousa. Menos mal que ata Caparrós admite que se equivocaron. Dito isto, o partido tivo tres etapas moi diferenciadas: (1) O encefalograma plano de 45 minutos que foi a primeira parte: aburrida e absolutamente insulsa, con cero disparos por dentro dos tres paos por parte dos dous equipos; (2) a saída en tromba do Depor no segundo tempo, que durou 15 minutos de fútbol de altura, no que se notou positivamente a ausencia de Sergio, un verdadeiro tronco no centro do campo, e durante o cal destacaron Verdú, Cristian e Estoyanoff, pero que rematou desafortunadamente cun gol do Celta nun contraataque no que o repliegue do Depor foi moi moi moi malo; e (3) os 30 minutos de balóns lanzados sen ningún perigo dende 40 metros a Taborda, para a comodidade da defensa visitante e a desesperación do que escrebe. O equipo deixa cousas para a esperanza: Verdú é un superclase que pode chegar a aportar moito se participa máis, Cristian ten movilidade, regate, descaro e chegada, e Estoyanoff aporta frescura e desborde pola banda. Arbeloa desplégase con clase e ten solvencia en defensa, pero andivo descolocado nalgunhas xogadas de perigo, incluindo o gol (non é lateral). Riki ten detalles, pero non aporta creatividade perto do área e leva 1 gol en 11 partidos sendo dianteiro centro a maior parte do tempo, ten que ir a máis ou notarémolo. O demáis, bastante mal, sobre todo destacando o xogo moi mediocre de Sergio e Juanma, este último o escollido intelixentemente polo Celta para deixarlle sacar o balón, porque non lle dá a un baúl. Para min, os dous merecen ser suplentes indiscutibles neste equipo. O resto, mediocres sen máis, nin fu nin fa. Agora quedamos nun punto perigoso de metade exacta da taboa, que fai que os próximos 3 ou 4 partidos sexan de vital importancia para definir as perspectivas coas que imos entrar na segunda volta. Paciencia.

Ligamentos

2006-11-19T15:16:00.000+01:00

16 roturas de ligamentos no que vai de ano. Un 30% máis que o ano pasado e unha orde de magnitude máis que hai unha década. Alguén tería que facer unha reflexión sobre o que está a acontecer coas lesións deste tipo no fútbol moderno. Partido si partido non, algún xogador, normalmente sen mediación dun rival, apoia mal, carga todo o peso sobre o xeonllo, e crack: 6 meses sen xogar, no mellor dos casos. Cal é o motivo do incremento? A velocidade á que se xoga? O estado dos terreos? O entrenamento defectuoso? A sobrecarga de partidos e tensión? A funesta casualidade? Algún médico na sala? (Por certo, aproveito para enviar ánimos a David Fernández "Maradona", o mellor futbolista da canteira coruñesa dende que aparecera Fran, incomprendido na nosa cidade e exiliado en Escocia, e que sufriu unha destas -en versión múltiple- hai un par de semanas e afronta 10 meses de baixa e moita incertidume sobre o seu futuro como futbolista profesional)

O nome internacional do Depor

2006-11-19T15:04:00.000+01:00

Aproveito este día de derbi Galego para facer unha modesta petición aos directivos e accionistas do Depor: loitemos entre todos porque o noso equipo sexa un referente da galeguidade, e comezemos por galeguizar/normalizar o seu nome. Cando un vai polo mundo, ter que escoitar como nome do seu equipo "Deportivo La Coruña" (sic) non é agradable. Primeiro, porque non é o nome actual, e segundo, porque -polémicas á marxe- o nome oficial da cidade a dia de hoxe é A Coruña. Ademáis, alén das ideas políticas de cada un, de se é galegofalante ou non, do nome que use cada un para a cidade cando fala castelán, das normativas que cada un defende para o Galego, é bonito que os equipos capitalicen o valor simbólico das manifestacións culturais da terra na que naceron. De igual xeito que a universidade da nosa cidade ten como nome oficial Universidade da Coruña, ou o noso goberno Xunta de Galicia, o equipo de fútbol da cidade debería "falar galego". Cando comezamos unha campaña para que o nome oficial do Depor pase a ser "Deportivo da Coruña" (como primeiro paso para unha maior galeguización do clube)?

Protexe Caparrós a Barragán para o Depor?

2006-11-19T14:54:00.000+01:00

Comezou como a revelación da temporada na Coruña. Novo, elegante, con descaro, firme en defensa e perigoso nas incorporacións. Unha das fichaxes máis acertadas, dos máis queridos polo público. Titular indiscutible para Caparrós nos primeiros partidos do ano. Pero bastaron dous partidos con dúbidas en defensa para que Barraguán pasase a ser suplente habitual xornada tras xornada. Está Caparrós protexendo ao Depor para que o xogador non sexa recuperado polo Liverpool a final de ano? Tería lóxica facer iso durante este e o próximo ano (as opcións de recuperación que mantén o equipo inglés son para o final dos dous primeiros anos)? Ou trátase só de especulacións sen fundamento dun servidor e a realidade é que Caparrós prefire -de momento- un lateral dereito con maior capacidade defensiva e algo máis de veteranía?

A importancia dos goleadores

2006-11-18T03:11:00.000+01:00

Pode semellar obvio, pero non é, na miña opinión, destacado suficientemente nos tempos que corren: os equipos con goleadores en estado de gracia están nas primeiras posicións da clasificación, invariablemente. Tanto discurso indicando que o fútbol ofensivo xa non existe, e que todo é físico e defensa, para finalmente concluir isto. Se un mira os catro primeiros postos na clasificación actual do "Pichichi", ve con 8 goles a Ronaldinho, Diego Milito, Kanouté e Van Nistelrooy, seguidos de Morientes e Villa, ambos con 5. Estes xogadores pertencen a cinco dos seis primeiros clasificados na actualidade (Barcelona, Sevilla, Real Madrid, Zaragoza e Valencia). Só o Getafe, quinto, con un número ridículo de goles a favor (menos da metade que os demáis), é quen de se meter nesa taboa con fútbol de contención e menos chegada, e veremos por canto tempo. O Depor, nestes momentos, ademáis de crear pouco, e a falta de que algunhas das novas adquisicións podan reivindicarse, carece de creación e de finalizadores. Levamos 10 goles en 10 partidos de liga, e a maior parte deles marcados por defensas ou medios defensivos (1 de Barragán, 2 de Capdevila, 2 de J. Rodriguez, 1 Sergio, 3 Arizmendi e 1 Riki).

As dúas caras do Depor

2006-11-18T02:58:00.000+01:00

O depor deste ano ten duas caras ben diferenciadas. Por unha banda, a dun equipo cheo de xuventude, agresividade e orde, que non ten medo a xogar con ninguén, e que pode plantexar serios problemas a calquera dos equipos da parte alta da taboa. Por outra banda, a dun equipo cutre, sen liña central de creación, conservador -especialmente fora da casa-, que pode empatar con equipos recén ascendidos sen ter unha ocasión de gol en 90 minutos de xogo. Unha cara ilusiona e fai soñar, e a outra frusta e fai temer o peor. Os últimos resultados, un empate en Riazor co Barça nun partido cheo de tensión e alternativas, unha derrota con clasificación por penalties ante o Racing, un equipo en teoría bastante inferior, e un empate raquítico no campo do Nastic, non fan máis que confirmar esta doble tendencia. Ante os equipos grandes, que xogan a deixan xogar, a agresividade aparece e tápanse as carencias creativas. Ante os equipos pequenos e fechados, non existe abrelatas e o resultado é case sempre de empate ou, se o equipo contrario ten chegada á contra, derrota. Precisamos urxentemente que Verdú asuma máis protagonismo na creación, que Riki axuste o punto de mira, e por enriba de todo, que se recupere Valerón. Do contrario, a tendencia que levamos de ir perdendo lentamente postos na clasificación pode prolongarse.

O apagón de Ronaldinho

2006-10-31T06:22:00.000+01:00

Calo eu hoxe, para deixar falar ao mestre Julio César Iglesias nun excelente artigo no que analiza o que lle está a acontecer a Ronaldinho. E aproveito a ocasión para recomendarvos a todos Historias del Calcio y otros mundos, para min o mellor blog que existe sobre Fútbol, con diferencia.

Guardiola e a selección catalana

2006-10-30T05:59:00.000+01:00

Guardiola opina sobre a existencia de seleccións nacionais dentro do Estado Español, nunha (bastante interesante) entrevista recente:

¿Existe identificación con España por parte de los jugadores catalanes? Si hubiera selección catalana oficial, yo hubiera jugado ahí y no con España. ¿Por qué? ¡Porque yo nací en Cataluña! Pero eso no quita para que siempre me haya dejado todo con la selección; cuando iba, tenía la misma implicación que con el Barça. Igual. Eso sí, eso de justificar la derrota diciendo que los catalanes o vascos no sienten la camiseta es una tontería. Y si el problema es ése, ¡que no lleven a más jugadores catalanes!... y se arregla.

Que eu saiba, o único caso semellante ao que ven acontecendo con algúns xogadores catalanes que non son claros respecto á súa participación na selección española, só ocorrera no caso galego co ex-xogador do Compostela Nacho, que suxerira de xeito ambiguo que podería non ir á selección española se algunha vez fora convocado (nunca o foi). Pódese ler máis sobre isto en Vieiros. Alguén coñece algún outro xogador galego que estivera ou estea nunha situación semellante?

Caparrós e a súa relación coa calidade

2006-10-30T05:52:00.000+01:00

Hai xestos que definen aos protagonistas do fútbol, que os deixan núas diante de todo un estadio durante uns instantes. É xusto isto o que lle aconteceu a Caparrós o outro día, cando Estoyanoff lanzou un penalty ao máis puro estilo Panenka, e "o míster" non puido evitar ese xesto de reprobación ante o risco tomado, e de queixa polo susto que o seu xogador lle fixera pasar. Caparrós ten moitas virtudes como entrenador, pero entre elas non está ser un amante da parte máis arriscada do fútbol: a creación de espectáculo. Unha lástima.

Irureta e o Depor: quen fixo grande a quen?

2006-10-30T05:26:00.000+01:00

Durante anos formei parte da liña hipercrítica con Irureta cando os resultados lle favorecían, así que pido agora permiso aos lectores para convertirme nun oportunista e arremeter contra el -de novo, coma sempre- cando as cousas lle van mal. Dous meses e medio despois do meu post falando sobre a mala pretemporada de Irureta no Betis, os augurios non fan máis que confirmarse: o equipo sevillano está afundido, e a cabeza do señor Irureta corre perigo. O Betis leva 4 puntos de 24 posibles, perdeu todos os seus partidos fora e a metade dos xogados en casa, e público e xornalistas comezan a sacar conclusións. Ou ocorre unha miragre, que no fútbol sempre é posible, ou o señor ten os días contados na cidade andaluza. Moitos son os que din que Irureta fixo grande ao Depor. Eu, en cambio, defendo que foi o Depor, a xestión arriscada, como agora se demostra, pero moi efectiva durante eses anos do señor Lendoiro, e a excelente plantilla que tivo á súa disposición, da que moitos pensamos que non soubo sacar o 100%, o que colocou ao señor Irureta na lista de entrenadores "grandes". E a sorte que temos é que o tempo coloca a cada un no seu sitio. Irureta non gañou nada antes de chegar ao Depor, nada de nada en 15 anos como entrenador. Estivo en clubes de metade da taboa nos mellores casos (Getxo, Sestao, Logroñés, Oviedo, Santander, Bilbao, Real Sociedad y Celta), conseguindo como máximo logro clasificarse para competicións europeas. Chegou ao Depor cando o equipo estaba xa entre os grandes despois do fenómeno do Superdepor, e nos 5 primeiros anos engordou o curriculum. Marchou, despois de fracasar cando a plantilla xa non era tan potente, e non sen antes ter problemas para conseguir ser chamado para algún proxecto interesante, está a se afundir co seu novo equipo. É o peor inicio do Betis nos últimos 20 anos. Os feitos falan por si mesmos.

O Depor, instalado na mediocridade

2006-10-30T05:05:00.000+01:00

Pois vai ser que si, que as rachas de bo xogo eran espellismos, e que a creatividade da que carece o Depor non vai ser sinxela de suplir ata a volta de Valerón, para a que haberá que agardar ainda un trimestre. E iso que por fin, despois de que moitos o pedísemos durante semanas, Caparrós confiou en Verdú como enganche... Dende que non escrebo, os resultados foron estes:

Depor 2 - Real 0 (Barragán, Riki)
Betis 1 - Depor 1 (Arizmendi)
Depor 1 - Atlético 0 (Arizmendi)
Depor 1 - Santander 0 (Estoyanoff, p.)
Getafe 2 - Depor 0

Conclusión evidente: os resultados non son desastrosos, pero non facemos xogo atractivo e ver máis de dous goles nun partido do Depor comeza a ser moi complicado. Os plantexamentos son conservadores, e os homes de arriba non están finos. Riki está a facer cousas interesantes (golazo o seu contra a Real), pero fáltalle continuidade no gol, e os demáis non son xente con pegada, salvando a boa racha que leva nas últimas semanas un ilusionante Arizmendi. O caso é que comezamos, lentamente, a despegarnos da parte alta da taboa, e iso que en casa temos un (afortunado) fortín. Está a acontecer algo semellante ao do ano pasado, pero ao revés. Na pasada temporada a sorte e o oficio fora da casa compensaba o desastre fora. Este ano o rendemento baixo fora (ningunha victoria en 4 partidos) é de momento compensado por unha serie de 4 victorias consecutivas en Riazor, non sen fortuna (o Zaragoza mereceu gañar, e algún outro equipo puido empatarnos). A ter como obxectivo a famosa media inglesa, por moito que diga Caparrós, non tira do equipo cara aos postos europeos. Pero a min, que se algo non son é resultadista, o que máis me preocupa non son os puntos actuais, senon a carencia total de estilo de xogo ofensivo que ten este Deportivo de Caparrós. E un proxecto de futuro sen estilo de xogo de ataque, non vai a ningures. Os detalles illados non chegan. Haberá que rezar porque Valerón volte fino, e porque xente como Verdú vaia tendo máis continuidade, ou estamos aviados.

Bodipo: volta o meigallo

2006-09-21T00:25:00.000+02:00

No partido no que por fin lograba un gol co Deportivo, no campo do Laracha, de novo, como no caso de Valerón, nunha xogada na que non houbo violencia de por medio, nun mal apoio, Bodipo fixo anacos o seu xeonllo dereito: rotura de ligamento cruzado anterior. Perderá case toda a temporada. O segundo gol, para un resultado final de 0-2, marcouno Estoyanoff, pero iso xa foi o de menos. Non hai nada peor para un futbolista profesional (nin para calquera persoa que ame o deporte, engadiría) que unha lesión deste tipo: longa, delicada e complexa. Dende aquí transmítolle todo o meu apoio e os meus ánimos, e que a recuperación sexa o máis rápida posible. Queda por ver se isto motivará algún reforzo de última hora para a dianteira. Saberémolo nos próximos días.

É tan baby o novo Depor?

2006-09-18T15:26:00.000+02:00

Unha de estatística. Fálase moito do babydepor (aproveito para dicir que non me gusta o alcume), pero pouco de canta é realmente a diferencia de idade con outros equipos relevantes da liga. Vexamos. A alineación da última xornada foi: Aouate (28), Capdevila (28), Lopo (26), Arbeloa (23), Barragán (19), Sergio (29), Coloccini (24), Juan Rodríguez (24), Arizmendi (22), Cristian (23), Riki (26). A media de idade é de 24,75 anos. Comparemos coa do Barcelona desta semana: Valdés (24), Silvinho (32), Márquez (27), Puyol (28), Zambrotta (29), Edmilson (30), Messi (19) , Xavi (26) , Deco (29), Ronaldinho (26), Etoó (25). A media é neste caso 26,82 anos. E agora coa do Madrid do domingo: Casillas (25), Cicinho (26), Sergio Ramos (20), Cannavaro (33), Roberto Carlos (33), Emerson (30), Diarra (25), Reyes (23), Guti (30), Raúl (29), Van Nistelrooy (30). Media de 27,64 anos. O Sevilla: Palop (32), Daniel Alves (23), Javi Navarro (32), Escudé (27), David (32), Jesús Navas (20), Poulsen (26), Renato (27), Adriano (22), Kanouté (29), Kepa (22). A media sevillista é de 26,55 anos. E o Valencia: Cañizares (36), Miguel (26), Ayala (33), David Navarro (26), Regueiro (28), Joaquín (25), Marchena (27), Edu (28), Vicente (25), Villa (24), Morientes (30). Dando unha media de 28 anos. Resumindo, o novo Depor tiña na última xornada, no 11 titular, 2 anos de media de idade menos que o Barcelona e o Sevilla, 3 que o Madrid, e 3,5 que o Valencia. Suficiente para merecer o nome do babydepor? Pode ser, ainda que o verdadeiro reto de Caparrós non é a idade dos seus futbolistas, senon a inexperiencia que teñen bastantes deles na primeira división ou como líderes de equipos que aspiran a algo nunha liga punteira.

Duscher e a importancia da unidade

2006-09-17T01:41:00.000+02:00

Segunda parte. Segundo gol do Deportivo. Capdevila sentencia o partido. O público en Riazor estoupa de ledicia. Caparrós corre pola banda e o banquillo celebra o gol. Todos os xogadores do Deportivo corren inmediatamente á liña de fondo a formar unha piña ao máis puro estilo Barça-de-Ronaldinho. Descontando a Aouate, que celebra o gol no outro extremo do campo, só un xogador semella estar alleo á festa colectiva: a uns metros, Duscher camiña só, cabeza abaixo, pensativo, cara ao seu campo. Final do partido. Segunda victoria consecutiva en casa do novo Depor. Lopo chama a todos os seus compañeiros ao medio do campo, para aplaudir ao público, para aplaudirse polo partido realizado. Costumes que non se deben perder. Dez xogadores do Depor e toda a afición en busca da comunión perdida en anos pasados. Só falta un: Duscher, que nada máis o árbitro indicou o final do partido marchou, con presa, de novo cabeza abaixo, para o vestiario. Este tipo de actitudes son as que minan a uns xogadores e un entrenador que están facendo da unidade unha das súas armas principais. Unha venta a tempo é unha victoria.

Depor 2 - Villareal 0: sen creación pero con moitas cousas

2006-09-17T00:57:00.000+02:00

O Villareal chegaba a Riazor tocado: despois de reforzarse moi ben durante o verán a base de talonario, comezara a liga como un dos equipos que debían loitar durante o ano para estar na Champions, pero tras empatar no Bernabeu na primeira xornada e de perder en casa a pasada semana contra o Recre, chegaba cargado de dúbidas. O sorprendente é tentar facer fronte a estas dúbidas con Cani e Forlán no banquillo, pero hai tempo que abandonei a idea de entender aos entrenadores. Nun partido irregular, o Depor, sen xogar fútbol total, e sen creatividade nos tres cuartos, pero coa seriedade, ilusión, entrega, unidade, velocidade, presión, solvencia e sorte do primeiro partido de liga, gañou sen grandes dificultades. Cando o partido estaban comezando, Capdevila rompeu a escuadra nun disparo cruzado a perna cambiada dende 30 metros. Impresionante. O Depor administrou a vantaxa sen moitos problemas ata que na segunda parte unha falta moi ben sacada por Riki o balón cae a 3 metros da portería nos pes de Capdevila de novo, que marcaba con tranquilidade o segundo. O Villarreal tivo algunha ocasión puntual, moi ben resolta por Aouate. Hai porteiro. O resto do tempo adicáronse a dar leña, a xogar sucio, a buscar a perna dos xogadores do Depor. Seguindo o ritmo do desgraciadamente famoso Peña, que paradóxicamente se retirou lesionado, encamiñaron a sua frustración da forma máis fea posible. Caparrós, como se esperaba, cambiou o plantexamento (non)ofensivo, abandonou o cuatrivote e apostou por Arizmendi e Cristian nas bandas, e Riki en punta. Riki é moitísimo mellor que Bodipo, ten potencia, rompe a pelota, vai pouco a pouco adquirindo a súa velocidade, protexe moi ben o balón, e ten un regate en corto fantástico. Queda por ver cantos goles será capaz de aportar cando teña un conxunto de partidos seguidos, pero promete moito, e saiu ovacionado de Riazor. Cristian non chega ao 1,70, ten cara de despistado e pouca forza, pero suple isto con un ritmo frenético, moita velocidade e un fantástico regate. Aportou moito hoxe e saiu ovacionado tamén no seu troco. Arizmendi, pola sua parte, ainda que non xogou un partidazo, segue aportando cousas, ten un fondo físico tremendo e unha velocidade en carreira espectacular. A súa arrincada de 60 metros nos últimos minutos do partido merecía rematar en gol. A liña ofensiva non está mal, o problema está na creación, coma sempre: Valerón non está, e os que teñen o perfil máis próximo (Verdú e Iago) non contan para Caparrós de momento. As alternativas de Juan Rodríguez e Sergio non funcionan en ataque, merecendo este último unha mención especial ás suas pedradas. Haberá que esperar para ver fútbol total en Riazor. A defensa, iso si, segue bastante seria e solvente, con Barragán en plan estrela (potencia, anticipación, descaro, chegada). E diante dela, Coloccini fixo un partido soberbio, cortando balóns constantemente e sacándoos con criterio. O Depor ten carencias, como é lóxico, pero segue a aportar moitas cousas e a ilusionar, que é agora mesmo o importante. Os comezos de temporada marcan máis a traxectoria no campeonato do que moitas veces pensamos.

Volta das vacacións: recapitulemos sobre o Depor

2006-09-15T00:26:00.000+02:00

Estiven 15 dias de novo desconectado, e pasaron moitas cousas neste tempo. Uns chegaron e voltaron a marchar cedidos, como é o caso de Alcántara (sorprende o overbooking nalgúns postos). E a outros por fin non os teremos que aturar nunca máis, nin futbolísticamente nin como persoas, o caso de Tristán ou Scaloni. Sorte aos que os levan. As telenovelas da pretemporada foron pouco a pouco rematando -ainda quedan fios, seino- e deixando o seu espazo ao fútbol. A semana pasada, no segundo partido de liga, Caparrós optou polo cuatrivote (Duscher, Sergio, Coloccini e Juan Rodriguez), con Riki e Arizmendi como únicos homes ofensivos. O resultado, con esa alineación e un equipo rival con moitas carencias, foi o esperable: empate sen goles. Caparrós apurou a dicir que xogara con dous dianteiros, pero claro, un equipo con 2 dianteiros e 8 defensas segue a ser un muro e é imposible que xogue a algo. E así o viu todo o mundo: a prensa de Mallorca (afirmaron que o Depor fora o equipo máis defensivo que visitara Mallorca en anos), os xornais deportivos xeralistas, as radios, os comentarios da xente na Coruña, e ata algúns dos xogadores (Coloccini comentaba na Voz que o partido fora "mezquino"). Esperemos que non se repita, nin a actitude nin o tostón de partido que non daba nin para 1 minuto de resumo. Non pasou absolutamente nada. E mañá, Depor-Villarreal. Caparrós tentará, se se cumplen as previsións para a alineación da prensa, lavar un pouco a sua cara despois das críticas. Que así sexa, polo ben do fútbol.

Depor 3 - Zaragoza 2: Ilusionante con matices

2006-08-28T03:24:00.000+02:00

Entretido partido o de esta tarde-noite en Riazor. O Zaragoza reforzouse moi ben este ano, e ten moita calidade e creación no medio do campo, con Aimar e D'Alessandro (que sonara o ano pasado como fichaxe do Depor) como líderes. Chegou á Coruña coa intención de controlar o balón buscando combinacións ao primeiro toque, e conseguiu ser na miña opinión o mellor equipo sobre o terreo de xogo, marcando dous golazos. Agora ben, o Depor plantou cara con moita seriedade, forza e ilusión, e tivo as doses necesarias de sorte nos tres goles: o primeiro despois dun falso remate de Bodipo que se converteu nun pase perfecto a Juan Rodriguez; o segundo nun penalti que non se pita nunca e que tirou bastante regular Sergio; e o terceiro nun erro defensivo que deixou só a Capdevila para rematar en semierro un balón que foi finalmente empurrado en boca de gol por Arizmendi. Como notas positivas quédome coa seguridade de Aouate, a solidez de Barragán (que hoxe non subiu tanto como outras veces pero estivo moi rápido nas coberturas), os roubos de balón e a presión de Coloccini, a potencia e achegada de Juan Rodriguez, a mellora notable de Arizmendi (regate, velocidade e ata gol, foi un dos mellores do partido e saiu ovacionado), e a habilidade e rapidez de Cristian Hidalgo e Estoyanoff. Cristian Hidalgo xogou algo máis de media hora foi unha das novidades máis positivas do partido, amosando intelixencia, rapidez e moita clase. Vaillo poñer difícil a Caparrós. Como notas negativas quedo coas dúbidas no centro da defensa, que estivo lenta nos dous goles en contra, co pouco que aportou Capdevila, que non debería tardar ao meu ver en ser suplente de Filipe Luis, coa habitual ineficacia e torpeza de Sergio, coa sorprendente lentitude de Riki (esperemos que chegue pronto o xogador rapido e con desborde do ano pasado no Getafe) e coa dificultade para ver gol de Bodipo, que tivo dous remates sinxelos no primeiro tempo que non acertou a dirixir á portería. Outra nota negativa é a carencia de creatividade no medio, sigo dicindo que alguén como Verdú ou Iago sería interesante, e vai seguramente a ser imprescindible contra equipos que se pechen atrás. Hai moito que traballar, pero moitísima ilusión e marxe para a mellora, como admitiu Caparrós na rolda de prensa. A comunión entre o equipo e a afición vaise incrementando, e os xogadores remataron o partido aplaudindo ás bancadas dende o centro do terreo de xogo mentres o estadio celebraba a victoria, algo que había tempo que non se vivía en Riazor nun partido de liga. En duas semanas, esperemos confirmar contra o Mallorca as sensacións positivas e a pulir as negativas. De momento, a falta dos partidos do Barça e o Sevilla, somos segundos na Liga.

Agardando as decisións finais no Depor

2006-08-26T03:02:00.000+02:00

Estiven unha semana de vacacións, sen conexión a Internet, sen acceso a prensa, radio ou TV, e cando chego a casa, ávido de novidades sobre o Depor, decátome de que realmente, realmente, a excepción da fichaxe número 15, todo segue igual. O resumo do que aconteceu estes días foi o seguinte:

Iago marchaba cedido ao Tenerife pero ao final non marcha. Non se sabe por que marchaba nin se sabe por que finalmente non marcha. Demasiadas incógnitas. Alguén debería sair e aclarar estes temas para evitar que sexan os xornalistas os que fabriquen hipóteses. Eu, persoalmente, e ainda que sexa doloroso un centenario sen galegos, penso que para Iago e para o Depor tería sido mellor a cesión: non vexo que vaia xogar moitos minutos este ano.
O de Dagoberto non era máis que outro rumor, non sabemos se con ou sen fundamento. Lástima porque é un crack.
Antonio Tomás -como estaba previsto- vai cedido 1 ano ao Racing porque hai overbooking no seu posto. Normal.
O dos descartes segue todo igual. Hai rumores de que uns marchan e outros non, de que hai ofertas por un e por outros non, pero nada confirmado. Seguimos á espera.
A fichaxe número 15 (ver para crer) é Filipe Luís Kasmirski, un brasileiro-polaco de 21 anos, titular nas categorías inferiores de Brasil como lateral esquerdo, moi ofensivo, que comparan con Roberto Carlos, e que xogou os tres últimos tres anos no Figueirense, o Ajax e o Real Madrid B. Chega ao Depor cedido con opción de compra. Hai quen fala de que podería xogar de interior, pero na altura todo son conxeturas. Moi ilusionante. Por fin outro brasileiro.

Durante a próxima semana quedarán todas as incógnitas resoltas, e poderemos centranos no realmente importante: o fútbol. E para comezar isto, o domingo ás 19:00, en Riazor, recibiremos ao Zaragoza, que aspira a Europa despois de reforzarse bastante ben para este ano.

Fútbol en galego na TV

2006-08-26T02:45:00.000+02:00

Hai uns días confirmouse que La Sexta terá os dereitos durante os próximos 3 anos do partido en aberto da Liga os sábados á noite. Todo indica que, salvo sorpresas de última hora, a TVG non entrará no acordo, e só a TV3 catalana e o Canal 9 valenciano emitirán os partidos ao mesmo tempo que La Sexta, pero en catalán. Significa isto o fin da retransmisión de fútbol en galego? Non. La Sexta ven de anunciar que aproveitará as características da televisión dixital para emitir ao mesmo tempo os partidos en galego, catalán, euskera e castelán. Ademáis, R seguirá a ofrecer a posibilidade de escoitar os partidos do Depor e o Celta no Pay per View en galego ademáis de en castelán. Pola miña parte, sigo a botar de menos que alguén ofreza de deixar só o sonido ambiente do estadio.

Fútbol sen palabras

2006-08-26T02:23:00.000+02:00

Xa o lera hai unhas semanas citado en varios blogs, a BBC, utilizando a funcionalidade da televisión dixital, está a ofrecer aos seus espectadores unha forma de visualización do fútbol que ata agora non tiña sido explorada polas cadeas: o fútbol sen comentaristas, só con sonido ambiente de máxima calidade e imaxe. Naquel momento pareceume unha idea moi interesante, pero o outro día tiven a oportunidade de ver o Barcelona-Espanyol con esta modalidade de retransmisión e fiquei namorado. Sonido ambiente estupendo, chegando a escoitarse claramente os cánticos das bancadas, os berros dos xogadores en diversos lances do partido, e ata os contactos co balón en todo momento. Fantástica sensación, a máis aproximada a estar en directo no estadio. E o que é máis importante: ningún tipo de comentario absurdo, soso, ou snob dos habituais colaboradores varios das televisiónss. Non ten prezo. Por favor, señores de Canal+, La Sexta, e demáis cadeas, tomen nota.

Nigún equipo é invencible

2006-08-26T02:07:00.000+02:00

Despois de xogar algúns partidos espectaculares na pretemporada. Despois de perdoar a vida ao Espanyol no primeiro partido da Supercopa do Rey, e de machacar ao mesmo equipo na volta, xogando a un nivel altísimo. E despois de facer unha exibición de bo xogo e goles no Gamper, aplastando a un dos mellores equipos de Europa. Un día despois de recibir todo tipo de premios europeos.... chegou a dose de realidade: en fútbol, non hai equipos invencibles. Esta noite, con ilusión, unha defensa moi agresiva e ordenada, e as doses necesarias de potencia e calidade arriba, o Sevilla fixo realidade unha vez máis esa máxima, e marcoulle ao Barça 3 goles que ben puideron ser 5. Mentres, Rijkaard non sabía que inventar para tentar crear oportunidades, acumulando ata un total de 6 xogadores moi ofensivos nos últimos 30 minutos. Non serviu. Só Gudjohnsen tivo 2 balóns de ouro, moi claros, que non soubo aproveitar. O resto do tempo todo o mundo puido ver a reiteración dun erro que o equipo catalán comete demasiado frecuentemente: entrar unha e outra vez polo centro do campo. Se a defensa non é inocente, é tarefa imposible, mesmo para magos como Messi ou Ronaldinho. O Sevilla é xusto vencedor, ten 4 ou 5 xogadores impresionantes, e presenta candidatura sólida a loitar por un dos catro postos de Champions este ano. Agora a prensa dirá que o Barça non é un equipazo, buscará a súas debilidades, e irá coma sempre dun extremo ao outro. De esaxeración a esaxeración. Pero a realidade é clara: os mellores equipos tamén perden. E esa é posiblemente unha das grandes virtudes deste deporte.

Que comece xa o fútbol, por favor

2006-08-17T21:56:00.000+02:00

Houbo un tempo no que as noticias, cando saían na prensa, eran certas. Un podía asumir que se un xornal publicaba en portada que un clube estaba a piques de asinar un contrato con un xogador, era porque tiña fontes fiáveis. Isto é historia. Agora, os diarios deportivos botan todo o verán a encher as portadas de mentiras con total impunidade. Ver para crer. O último no que os rumorosos din que está interesado o Depor é Dogoberto, 20 anos, internacional nas categorías inferiores de Brasil e figura no Atlético Panaerense. Quen sabe canto hai de verdade e de mentira nisto. Pode ser que mañá sexa xogador do Depor, ou que nunca máis escoitemos falar del. Estamos vendidos ante os creadores de noticias falsas. En fin, mala pinta non ten: Por favor, que remate a especulación e dea paso ao fútbol xa. En 10 minutos comeza a temporada oficial: Espanyol e Barça xogan pola Supercopa de España. Por fin.

Golazo de Verdú a pasada temporada

2006-08-16T03:15:00.000+02:00

Son só 10 segundos, pero dan unha idea da calidade desta recente incorporación do Depor.

Cárlos Alcántara, fichaxe número 14 do Depor

2006-08-15T17:19:00.000+02:00

Según informa hoxe o DeporSport, diario oficial do Depor, e indica Riazor.org, o Depor está a piques de confirmar á incorporación número 14 deste ano: Cárlos Alcántara, lateral esquerdo do Vilarreal, de 21 anos, que ficharía por 3 ou 4 anos, e que en principio podería ser inscrito con ficha do Fabril.Nas dúas temporadas pasadas xogou unha media de 3 partidos co Vilarreal, e este ano deuse a coñecer algo máis ao participar na eliminatoria da Intertoto. E mentres, El Ideal Gallego di hoxe que Gonzalo Castro podería estar cada vez máis perto do Depor. A configuración das 25 fichas cada vez é máis complexa para Caparrós. Acábase de publicar en Riazor.org unha reflexión sobre isto, indicando que hai 20 prazas xa decididas polo entrenador, e que as outras 5 sairán dunha lista de 10 xogadores (a falta de ver se hai incorporacións):

20 fixos: Aouate, Munúa, Manuel Pablo, Barragán, Lopo, Rodri, Arbeloa, Juanma, Capdevila, Coloccini, de Guzmán, Juan Rodríguez, Cristian, Estoyanoff, Riki; Iago, Verdú, Arizmendi, Bodipo, Taborda.

10 dos que sairán 5: Andrade, Duscher, Sergio, Acuña, Tristán, Scaloni, Pablo Amo, Valerón, Pablo Álvarez , Antonio Tomás (Valerón e P. Álvarez non terían ficha ata decembro por estar lesionados).

Persoalmente, non entendo os bailes con Munúa. Un día está totalmente descartado e o seguinte pasa a ser un dos fixos con ficha. Eu penso que é un porteiro de garantías e que pode ser perfectamente o segundo do Depor, pero estes bailes non benefician a ninguén. A respecto da lista de 10, eu vendería, cedería ou daría carta de liberdade a Duscher, Sergio, Acuña, Tristán, Scaloni e Pablo Amo, e faríalles ficha dende agora aos outros 4 (Andrade, Valerón, P. Álvarez e A. Tomás), reservando unha praza para algunha incorporación de última hora. É importante facer un bloque sólido e unido, e comezar con ese traballo canto antes.

Algúns xa enterran ao Depor

2006-08-15T16:41:00.000+02:00

Martín Pernau adicou unha entrada no seu blog ao partido do Depor contra o Milán, na final do Teresa Herrera. O seu veredicto é que o Milán está en crise, non concedendo ningún mérito ao bo partido xogado polo rival. Ademáis, o seu post ten algunhas perlas interesantes:

"El Depor ha hecho de la necesidad, virtud. Club venido a mucho menos, ha tenido que recolectar saldos y retales por doquier para completar su plantilla. Donde antes Lendoiro tiraba de talonario millonario y fichaba extranjeros a docenas ahora llegan chavales jóvenes malqueridos en sus equipos de origen y a Caparrós le toca armar el castillo con esos naipes de segunda mano.Son chavales de buen nivel y categoría a quienes Barça o Madrid no les van a dar ya más oportunidades y han preferido soltarles. Por más pasión que sienta Caparrós por los jóvenes canteranos no creo que fuese eso lo que andaba buscando ni lo que le prometieron, lo que unido a unas cuantas ‘lendoiradas’ tiene al entrenador andaluz sumido en la irritación permanente. Hay quien pronostica que la espiral decadente del Depor de Lendoiro le llevará indefectiblemente a Segunda. Es posible. Desde luego, este equipo no va a plantear ninguna propuesta futbolística de alto nivel. No tiene jugadores para realizarla."

Despois engade algunha palabra amábel e de confianza en Caparrós, que non compensan as machadas anteriores. A ignorancia dos xornalistas de Madrid e Barcelona a respecto do que foi a historia recente do Depor é manifesta. O seguimento a distancia non lles permite caer nos detalles que os que vivimos o dia a dia aquí coñecemos e temos en conta. Sen ir máis lonxe, o tan famoso SuperDepor foi construido sobre un conxunto de xogadores descartados por outros equipos, que viviron na Coruña unha segunda xuventude, como foi o caso de Nando ou Aldana, xunto con estranxeiros que non foron disputados aos grandes clubes europeos, senón que chegaron aquí con modestia e humildade e coroaronse como as figuras de referencia. Fran era da canteira. López Recarte, Voro, Ribera ou Claudio Barragán non eran precisamente "galácticos". E Djukic chegou ao Depor sendo un completo descoñecido. Con isto, o Depor gañou unha Copa do Rey. Despois, na "segunda lección" de Lendoiro, na etapa na que se gañou a Liga, moitos dos xogadores chave tampouco foron compras millonarias ou superestrelas. Parte da columna vertebral daquel Depor foi construida cos remendos que soltou o Atlético de Madrid ao descender a segunda (Valerón, Molina, Capdevila), e Fran ou Mauro Silva continuaron a ser pezas chave durante moitos anos. Víctor foi un descarte do Madrid. De feito, algúns dos fichaxes máis caros do Depor non deron os resultados esperados, como é o caso de Sergio (sempre moi criticado na Coruña), ou mesmo o de Toro Acuña. En definitiva, nin o Depor deste ano vai ser o Barcelona, nin hai que enterralo antes de tempo e dicir falsedades sobre a importancia das fichaxes millonarias nos últimos anos. De feito, penso que se algo amosa a historia recente do Depor, é que Lendoiro cando fichou mellor foi cando tivo menos diñeiro para facelo.

Irureta e a nova etapa no Betis

2006-08-15T03:49:00.000+02:00

Fun e son antiiruretista. Non aturei a amarrategui en todos os anos que estivo na Coruña. Non me gusta como xestiona a relación cos xogadores, coa directiva, co estadio, coa prensa; non me gusta o seu estilo de xogo conservador e defensivo. Vin case todos os partidos do Depor mentres el era o entrenador, e a miña opinión mantívose sempre estábel temporada tras temporada. Son consciente de que é o entrenador co mellor palmarés da historia do Depor, o cal ten o seu mérito, pero tamén foi o que tivo con moita diferencia a mellor plantilla, que nos seus primeiros anos era considerada por moitos xornalistas a máis completa e compensada da liga española. Non lle perdono o que fixo con Djalminha. Non esquenzo as ducias de tardes e noites de fútbol soporífero en Riazor. Como persoa non o coñezo nin o xulgo, como entrenador, non é o meu estilo. Durante os anos na Coruña, nunca o estadio coreou o seu nome, e os críticos con el contáronse sempre por miles... tendo en conta os bos resultados do equipo, isto da unha idea clara da pobreza do xogo que puidemos ver na maior parte das temporadas. Agora, despois dun ano en branco comentado na radio e TV, comeza unha nova aventura no Betis. Na pretemporada non lle pode estar indo peor. Dos catro últimos partidos, con rivais mediocres, incluindo dous equipos de segunda división, empatou tres e perdeu hoxe o último por goleada (3-1) fronte ao Sporting de Braga. En Sevilla comezan a aparecer as primeiras críticas ao xogo dos de Irureta, e isto non fixo máis que comezar.

Máis fichaxes para o Depor 2006/2007?

2006-08-15T03:24:00.000+02:00

Hoxe, no programa El Largero da Cadena Ser, afirmaron que o Depor estaba interesado no extremo de 21 anos Gonzalo "Chory" Castro, xogador do Nacional de Montevideo. Xa houbera rumores con anterioridade, e nunha entrevista no Ideal Gallego o propio xogador amosábase sorprendido e ilusionado coa posibilidade. Tamén hai quen o sitúa xa no Betis. Xa sabemos as reservas coas que hai que interpretar os rumores de verán, pero... indica isto que a lista de fichaxes do Depor para este ano ainda pode medrar? Veremos nas vindeiras semanas o que acontece. Mentres, Lendoiro terá cada vez menos tempo para resolver os casos Acuña, Tristán, Scaloni, Munúa, Acuña, Dusher e Pablo Amo...

Voltou Messi

2006-08-14T03:18:00.000+02:00

Onte non podía durmir e estiven a ver, de madrugada, o derradeiro partido da xira 2006 do Barça por norteamérica. Despois de xogar só uns minutos no partido anterior, nesta ocasión Messi xogou o segundo tempo completo, e voltou a ser o que era antes da lesión de marzo: un xenio. Deu dúas asistencias, meteu un golazo, e cansouse de mover o balón con intelixencia e de xogar con verticalidade. Algún día alguén debería darlle as gracias a Peckerman por ternos impedido disfrutar deste xogador no Mundial. Inperdoábel. En calquera caso, boas noticias para o fútbol: voltou Messi.

7º Teresa Herrera consecutivo para o Depor

2006-08-14T02:37:00.000+02:00

Hoxe estiven en Riazor para a final do Teresa Herrera. Como tiña tempo pola tarde, achegueime a ver o Atlético de Madrid - Nacional de Montevideo, un partido totalmente soporífero. 2-1 para o Atlético, gañou o menos malo. O Nacional, moi inocente, non fixo nada. O Atlético, sen Torres e co mediático Agüero soamente no segundo tempo (non tocou un balón), limitouse a enviar algún que outro pase longo decente a Kezman, que tivo 4 ou 5 oportunidades clarísimas das que meteu unha, e de miragre. Partido para esquecer. O estadio estaba valeiro, menos xente que nun día de entrenamento. A final foi outra cousa. O público de Riazor precisaba urxentemente de ilusión, bo xogo, e algún que outro resultado positivo (ainda que fora un trofeo de verán). Os dous últimos anos foron unha tortura, e cando moitos non daban un duro polo futuro do clube, Lendoiro e Caparrós semellan ter logrado crear, ao segundo intento, un proxecto que, como mínimo, chama á xente. Consecuencia: unha entrada moi boa para mediados de agosto, e un ambiente "de Champions" dende os primeiros minutos. En todo o ano pasado nunca vin á xente animar como se animou hoxe. A presencia de novas caras (8 dos titulares hoxe son novas incorporacións), permite comezar de cero de verdade, esquecendo rencores e pesimismos, e iso notouse en todo momento no estadio. Gustáronme Lopo e Arbeloa atrás, moi serios e seguros, ainda que hai que velos máis para poder emitir opinións sólidas. Coloccini está perdido por momentos no centro do campo, pero tamén ten algunhas cousas impresionantes, como a capacidade para recuperar balóns e sair ao contraataque: merece un pouco de confianza nese posto. Barragán penso que pode ser a fichaxe do ano para o Depor, porque ten velocidade, técnica e colocación e transmite moita ilusión, se mantén a liña, penso que merece ser titular. Riki non semella ter collido a velocidade do ano pasado ainda (pareceume algo lento hoxe), pero aporta sempre calidade e gol na banda esquerda. Bodipo correu e desmarcouse máis hoxe nos primeiros 10 minutos do partido que Tristán en todo o ano pasado. Fichar xente de 20-e-pico é arriscado, pero ilusiona e transmite ao público que o futuro importa. Mackay estivo nervioso nalgunhas ocasións (non era para menos), pero fixo 3 ou 4 paradas de mérito e amosou boa colocación e unha grande axilidade. Agradécese o ar fresco, por fin. Como notas negativas: Rodri non semella cómodo na banda esquerda. Sergio non está á altura para ser o lider do Depor, a min sóbrame entre os titulares. Juan Rodríguez ten moita presencia e chegada, pero non é un organizador-creador, e bótase de menos a alguén do perfil de Verdú ou Iago, polo menos que teñan a oportunidade de demostrar se teñen sitio ou non. 3 pivotes é demasiado. Co Milán pode funcionar, pero con equipos pequenos que se fechen atrás, imos precisar máis xente con imaxinación arriba. De todos modos, as sensacións hoxe foron -coas debidas reservas- moi boas. Pode que este si sexa o ano da "terceira lección" de Lendoiro, ainda que queda moitísimo camiño por percorrer. O tempo dirá.

Benvidos a "100 anos de fútbol"

2006-08-14T02:24:00.000+02:00

Queridos leitores futuros (porque neste momento ninguén sabe que este blog existe, e porque espero que os haxa dentro duns días), son un socio do Deportivo da Coruña e -en parte por isto- un namorado do fútbol, como quen di, un ninguén. O dia 13 de agosto de 2006, no descanso da final do trofeo Teresa Herrera, arredor das 23:52, apareceu na miña cabeza a posibilidade de crear un pequeno blog-terapia, que me permita deitar nel as miñas sensacións, ideas e teorías sobre o Depor e o fútbol en xeral. Ata agora limitábame a ler outros blogs sobre fútbol (algúns deles, os máis recomendáveis, irán aparecendo nos meus posts de xeito natural), e a comentar aquí e acolá algunhas cousas en diversos foros deportivos de Internet, pero agora chegou o momento de ter un modesto veículo de expresión propio. Desexádeme sorte!