Xornalismo imaxinario

O que fan cada verán os xornais deportivos españois é de xuzgado de garda. Como non teñen nada interesante do que falar (porque facer unha análise a fondo e futbolística do ano anterior ou do que pode pasar no seguinte é traballoso e non vende), adícanse a INVENTAR. Directamente. Sen medo a quebrantar un código deontolóxico do que nunca sentiron falar. Sen vergoña propria nen allea. Cunha cara grande como un universo. Inventan fichaxes, saídas e entradas, dos clubes aos que cada un deles apoia claramente, coa mesma falta de vergoña. Son capaces de estar dous anos dicindo que un xogador vai ser fichado cando o propio xogador leva catro dicindo que é todo mentira. É unha vergoña que existan, e outra que vendan tanto. Será porque non hai competencia, e á xente encántalle o deporte. Será porque é menos traumático ver mentiras sobre o teu equipo que ver a un neno sen brazos na portada dun xornal. Será porque somos unha zona inculta do planeta. É realmente necesario toda esta palla? Por favor, que comece xa o espectáculo de verdade, e que calen os bufóns dunha vez.