Algúns xa enterran ao Depor

Martín Pernau adicou unha entrada no seu blog ao partido do Depor contra o Milán, na final do Teresa Herrera. O seu veredicto é que o Milán está en crise, non concedendo ningún mérito ao bo partido xogado polo rival. Ademáis, o seu post ten algunhas perlas interesantes:

"El Depor ha hecho de la necesidad, virtud. Club venido a mucho menos, ha tenido que recolectar saldos y retales por doquier para completar su plantilla. Donde antes Lendoiro tiraba de talonario millonario y fichaba extranjeros a docenas ahora llegan chavales jóvenes malqueridos en sus equipos de origen y a Caparrós le toca armar el castillo con esos naipes de segunda mano.Son chavales de buen nivel y categoría a quienes Barça o Madrid no les van a dar ya más oportunidades y han preferido soltarles. Por más pasión que sienta Caparrós por los jóvenes canteranos no creo que fuese eso lo que andaba buscando ni lo que le prometieron, lo que unido a unas cuantas ‘lendoiradas’ tiene al entrenador andaluz sumido en la irritación permanente. Hay quien pronostica que la espiral decadente del Depor de Lendoiro le llevará indefectiblemente a Segunda. Es posible. Desde luego, este equipo no va a plantear ninguna propuesta futbolística de alto nivel. No tiene jugadores para realizarla."

Despois engade algunha palabra amábel e de confianza en Caparrós, que non compensan as machadas anteriores. A ignorancia dos xornalistas de Madrid e Barcelona a respecto do que foi a historia recente do Depor é manifesta. O seguimento a distancia non lles permite caer nos detalles que os que vivimos o dia a dia aquí coñecemos e temos en conta. Sen ir máis lonxe, o tan famoso SuperDepor foi construido sobre un conxunto de xogadores descartados por outros equipos, que viviron na Coruña unha segunda xuventude, como foi o caso de Nando ou Aldana, xunto con estranxeiros que non foron disputados aos grandes clubes europeos, senón que chegaron aquí con modestia e humildade e coroaronse como as figuras de referencia. Fran era da canteira. López Recarte, Voro, Ribera ou Claudio Barragán non eran precisamente "galácticos". E Djukic chegou ao Depor sendo un completo descoñecido. Con isto, o Depor gañou unha Copa do Rey. Despois, na "segunda lección" de Lendoiro, na etapa na que se gañou a Liga, moitos dos xogadores chave tampouco foron compras millonarias ou superestrelas. Parte da columna vertebral daquel Depor foi construida cos remendos que soltou o Atlético de Madrid ao descender a segunda (Valerón, Molina, Capdevila), e Fran ou Mauro Silva continuaron a ser pezas chave durante moitos anos. Víctor foi un descarte do Madrid. De feito, algúns dos fichaxes máis caros do Depor non deron os resultados esperados, como é o caso de Sergio (sempre moi criticado na Coruña), ou mesmo o de Toro Acuña. En definitiva, nin o Depor deste ano vai ser o Barcelona, nin hai que enterralo antes de tempo e dicir falsedades sobre a importancia das fichaxes millonarias nos últimos anos. De feito, penso que se algo amosa a historia recente do Depor, é que Lendoiro cando fichou mellor foi cando tivo menos diñeiro para facelo.