17.9.07
Guardado + Verdú = Dépor 1 - Betis 0
Non se me ocorreu mellor título para o post sobre o partido de hoxe. Ainda que varios xogadores fixeron un bo partido, entre eles Manuel Pablo, Riki ou o providencial en duas accións Aouate, e a actitude xeral foi moito máis agresiva e ambiciosa que nas dúas xornadas anteriores, foron Guardado e Verdú os que marcaron a diferencia. A calidade é a que permite crear, chegar á porteria contraria, e dominar ao equipo rival; e sen dúbida estes dous xogadores son os que máis aportan neste sentido de todo o plantel coruñés. O do mexicano é de quitar o chapeu: chegou o xoves, despois dun amigábel e de cruzar o oceano, apenas puido entrenar, e para a sorpresade todos mantivo unha concentración total nos 90 minutos, correu sen parar, e fixoo todo ben. Marcou nunha acción de pillería e habilidade -con celebración bicando o escudo do Dépor incluida-, apoiou en defensa, contraatacou, deu pases e centros milimétricos -o roubo e pase cruzado para Verdú no segundo tempo, que éste culminou de tiro raso ao pau, mereceu ser gol- e amosouse en todo momento como o referente ao que buscaban sempre os seus compañeiros para levar perigo á meta rival. Temos sustituto digno para Fran, como mínimo. Verdú segue medrando como xogador, e sacando algúns lances nos que estivo algo lento, ofreceuse constantemente como opción de pase, xogou ben entre liñas, e adaptouse a un posto que non é o ideal para el, aportando moito ao equipo, e merecendo un gol que non chegou por pura mala sorte. Os dous mellores, sen dúbida.
As notas negativas, para min, foron por un lado un excesivamente lento Lafita, que foi o máis frouxo do partido, e o nerviosismo totalmente comprensible de Barragán nalgunhas xogadas, despois de que o seu entrenador o ridiculizara publicamente en varias ocasións. O prometedor lateral ten sobre as súas costas a presión de sentirse examinado en cada acción defensiva, e facelo ben así é moi complicado. Alguén debería explicar a Lotina que criticar publicamente é de entrenadores pouco psicólogos, de dubidábel ética. Ainda así, sacando un par de accións nas que estivo despistado, fixo un bo partido.
A pesar da triste media entrada que tivemos hoxe en Riazor, a xente estivo totalmente enchufada co equipo, apreciando as combinacións, por momentos espectaculares, e os detalles de calidade dalgúns dos xogadores. Incluso algún, como Sergio, que callou un partido correcto sen máis -tampouco nos enganemos, segue sendo un paquete-, tiveron por unha vez a tregua do público. A victoria foi celebrada cunha ovación fechada ao final do partido.
Deixo o resumo de 6 minutos:
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment